رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٣

باب چهل و يكم در فقر

تو شكر و صبر آرى « 1 » .

خداوند تعالى وحى فرستاد به يكى از پيغمبران « 2 » كه اگر خواهى كه بدانى از خويشتن رضاء من « 3 » بنگر تا رضاء درويشان از تو چگونه است « 4 » .

زقّاق گويد هركه اندر درويشى تقوى همراه وى نباشد « 5 » حرام محض خورد .

گويند درويشان اندر مجلس سفيان [ ثورى ] چون اميران بودندى .

ابو بكر طاهر گويد حكم درويش آنست كه او را « 6 » رغبت نباشد « 7 » پس اگر باشد نبايد كه رغبت وى برتر از كفايت او بود « 8 » .

[ از ابو بكر مصرى پرسيدند از فقير صادق گفت لا يملك و لا يملك معنى آن بود كه وى را ملك نبود و وى ملك كس نبود ] .

( 1 ) - مب : در وزن خواهد آمد بايد كى صبر كنى و شكر كنى . متن عربى : نسخهء بغداد : فتعال نشكر و نصبر . پس بيا تا شكر و صبر كنيم . شرح زكريا و چاپ مصر : فيقال يصبر و يشكر . بىشك غلط است . ( 2 ) - مب : و حق تعالى ببعضى از انبيا وحى فرستاد . ( 3 ) - مب : رضاء من از تو . ( 4 ) - مب : چونست . ( 5 ) - مب : هر كى پرهيز و تقوى با درويشى وى همراه نبود . ( 6 ) - مب : وى را . ( 7 ) - مب : نبود . ( 8 ) - مب : ناچار رغبتش از كفايت بيرون نشود . متن عربى : اين ابيات را كه در « مب » بدون نسبت نقل شده به روايت احمد بن عطا منسوب به يكى از شعراء صوفى اضافه دارد : قالوا غدا العيد ما ذا انت لا بسه * فقلت خلعة ساق حبه جرعا فقر و صبرهما ثوباى تحتهما * قلب يرى الفة الاعياد و الجمعا احرى الملابس ان تلقى الحبيب به * يوم التزاور فى الثوب الذى خلعا الدهر لى مأثم ان غبت يا املى * و العيد ما كنت لى مرأى و مستمعا گويند اين بيتها ابو على رودبارى راست . ظ : مأتم .