رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ٤١٥

باب سى و هفتم در جود و سخا

ابراهيم بن جنيد گويد چهار چيز است كه كريم را از آن ننگ نبايد داشت اگرچه اميرى بود ، پدر را برپاىخاستن و مهمان را خدمت كردن و عالمى را كه از وى علم آموخته باشى « 1 » خدمت كردن و آنچه نداند پرسيدن .

ابن عبّاس گويد اندر قول خداى عزّ و جلّ ليس عليكم جناح ان تأكلوا جميعا او اشتاتا گفت كراهيت داشتند [ تنها « 2 » ] طعام خوردن [ چون ] اين آية فرود آمد با كى نيست شما را با كسى خورى يا تنها « 3 » [ رخصت دادند ايشان را اندرين « 2 » ] .

[ عبد اللّه بن عامر مردى را مهمان كرد ، ميزبانى نيكو بكرد چون بازگشت غلامان وى اندر بار بستن يارى ندادند ، مرد گفت سبب اين چيست گفت ايشان يارى نكنند آن را كه از نزديك ما بازگردد .

و اندرين معنى بيت متنبّى است .

شعر :

اذا ترحّلت عن قوم و قد قدروا * ان لا تفارقهم فالرّاحلون هم

عبد اللّه مبارك گويد سخاوت كردن از آنچه در دست مردمانست فاضل‌تر از بذل كردن آنچ « 4 » در دست تو است .

كسى گويد اندر نزديك بشر بن الحارث « 5 » شدم ، روزى سرمائى بود سخت « 6 »

( 1 ) - مب : علم‌آموزى . ( 2 ) - مب : ندارد . ( 3 ) - مب : اگر با كسى خوريد و اگر پراكنده . ( 4 ) - مب : فاضل‌تر از آنست كى . ( 5 ) - مب : بشر حافى . ( 6 ) - مب : در روزى كى سرماى سخت بود .