رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٥

باب سى و چهارم در فتوّت

باب سى و چهارم در فتوّت

باب سى و چهارم در فتوّت

قال اللّه تعالى انّهم فتية آمنوا بربّهم .

بدانك اصل فتوّت آن بود كه بنده دائم در كار غير خويش « 1 » مشغول بود .

پيغامبر گفت صلّى اللّه عليه و سلّم [ كه هميشه ] خداوند عزّ و جلّ در [ روايى « 2 » ] حاجت بنده بود تا بنده در حاجت برادر « 3 » مسلمان بود .

و زيد بن ثابت [ رضى اللّه عنه از رسول صلّى اللّه عليه و سلّم همين خبر « 2 » ] روايت كند .

و از جنيد حكايت كنند كه گفت فتوّت بشام است و زبان بعراق و صدق بخراسان .

فضيل گويد فتوّت اندر گذاشتن عثرات بود از برادران « 4 » .

( 1 ) - مب : در كار كسى . ( 2 ) - مب : ندارد . ( 3 ) - مب : برادران . ( 4 ) - مب : عفو كردن عثرات برادران بود .