رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ٣٥١

باب سى و سيم در ذكر

[ از استاد ابو على شنيدم كه از بعضى پيران اين بيت روايت كرد .

شعر :

ما ان ذكرتك الّا همّ يزجرنى * قلبى و سرّى و روحى عند ذكراكا

حتّى كأنّ رقيبا منك يهتف بى * ايّاك ويحك و التّذكار ايّاكا « 1 » ]

از خصايص ذكر « 2 » آنست كه ذكر ما را در مقابلهء ذكر خويش نهادست گفت فاذكرونى اذكركم .

و اندر خبر است كه جبرئيل عليه السّلام گفت پيغامبر را عليه الصّلاة و السّلام خداى عزّ و جلّ امّت ترا چيزى داد كه هيچ امّت را نداد گفت يا جبرئيل آن چيست گفت آنچه « 3 » گفت فاذكرونى اذكركم [ هيچ امّت را اين نداده است مگر اين امّت را كه گفت مرا ياد كنيد تا من شما را ياد كنم و نخست ياد كند بنده را تا بنده او را ياد كند تا او بنده را ياد نكند بنده او را ياد نتواند كرد . ] « 4 »

و گفته‌اند فريشته را « 5 » دستورى بايد خواستن اندر جان برگرفتن ذاكر .

و اندر بعضى از كتابها است كه موسى عليه السّلام گفت يا رب كجا باشى گفت اندر دل بندهء مؤمن .

استاد امام رحمه اللّه گويد معنى اين سخن آنست كه سكون ذكر ، در دل

( 1 ) - مب : ندارد . ( 2 ) - مب : از خصلتهاء ذكر . ( 3 ) - مب : آنك . ( 4 ) - مب : ندارد . ( 5 ) - از اينجا تا آخر فصل از ( مب ) افتاده است .