رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠

باب بيست و سيم در صبر

[ ابن عطا گويد صبر ايستادن بود با بلا بحسن ادب و هم او كويد فانى گشتن بود اندر بلوى و اظهار ناكردن شكوى .

ابو عثمان گويد صبّار آن بود كه خوى كرده باشد بمكاره كشيدن « 1 » .

و گفته‌اند صبر ايستادن بود با بلا به نيكوئى صحبت همچنانك با عافيت « 2 » ] .

ابو عثمان گويد نيكوترين جزاها كه بندگان را دهند جزا بود بر صبر كردن و برتر از آن جزا نبود زيرا كه خبر داد اندر كتاب « 3 » و لنجزينّ الّذين صبروا اجرهم باحسن ما كانوا يعملون .

عمرو بن عثمان گويد صبر ايستادن بود « 4 » با خداى و فرا گرفتن بلا [ ء وى ] به خوشى و آسانى .

[ خوّاص گويد صبر ايستادن بود بر كتاب و سنّت « 2 » ] .

يحيى بن معاذ گويد صبر محبّان سختر « 5 » از صبر زاهدان [ وا عجبا چگونه صبر مىكنند « 2 » ] و انشد « 6 » .

الصبر يجمل « 7 » فى المواطن « 8 » كلّها * الّا عليك فانّه لا يجمل « 7 »

[ ذا النون گويد صبر استقامت كردنست به خداى تعالى ] .

( 1 ) - متن عربى : الصبار هو الذى عود نفسه على هجوم المكاره . صبار كسى است كه خويش را بر پذيره شدن ناخواست خوگر كند . ( 2 ) - مب : ندارد . ( 3 ) - مب - زيرا كه در كلام مجيد گفت . ( 4 ) - مب : ثبات بود . ( 5 ) - مب : سخت‌تر . ( 6 ) - مب : و درين معنى گفته‌اند . ( 7 ) - مب : يحمد . ( 8 ) - اصل : المواضع .