رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٩

باب بيستم اندر توكّل

[ بود ] كه به هلاكى از هلاك برهانيدم ترا من برخاستم و مىگفتم « 1 » .

نهانى حيائى منك ان اكتم الهوى * و اغنيتنى بالفهم منك عن الكشف

تلطفت فى امرى فابديت شاهدى * الى غائبى و اللطف يدرك باللّطف

تراءيت لى بالغيب حتّى كانّما * تبشّرنى بالغيب انّك فى الكف

و تحيى محبّا انت فى الحبّ حتفه * و ذا عجب كون الحياة مع الحتف

حذيفهء مرعشى را پرسيدند [ و او ] خدمت ابراهيم ادهم كرده بود گفتند كه چه چيز ديدى از ابراهيم از عجايب « 2 » گفت اندر راه مكّه بمانديم ، به چند روز طعام نداشتيم و نيافتيم ، پس در كوفه رسيديم « 3 » با مسجدى شديم ويران « 4 » ، ابراهيم اندر من نگريست و گفت يا حذيفه گرسنگى اندر تو ، كار كرده است گفتم چنانست كه شيخ مىداند گفت دوات و كاغذ بيار ، ببردم ، بنوشت بسم اللّه الرّحمن الرّحيم انت المقصود اليه بكلّ حال و المشار اليه بكلّ معنى .

( 1 ) - اصل : ترا و برفتم . اشعار عربى را ندارد . متن عربى در اول اضافه دارد : اهابك ان ابدى اليك الذى اخفى * و سرى يبدى ما يقول له طرفى و قبل از بيت آخر : اراك و بى من هيبتى لك وحشة * فتؤنسنى باللطف منك و بالعطف ( 2 ) - اصل : گفتند چه چيزست كه تو ديدى از عجايبهاى ابراهيم . ( 3 ) - اصل : پس من در كوفه شدم . مب : مطابق متن عربى است . ( 4 ) - مب : در مسجدى فروآمديم . اصل : بمتن عربى نزديك‌تر است .