رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ١٦١

باب هفتم در تقوى

بسپر ] و اصل تقوى از شرك پرهيزيدن است ، پس از آن پرهيزيدن از معصيتها و از بديها پس از آن پرهيزيدن از شبهها « 1 » پس دست به داشتن از فضول . چنين شنيدم از استاد ابو على رحمه اللّه و هر قسمتى را ازين بابيست و اندر تفسير قول خداى آمدست اتّقوا اللّه حقّ تقاته طاعتى آريد كى اندر آن عصيان نبود و ذكرى كه فراموشى نبود و شكرى كه ناسپاسى نبود .

سهل بن عبد اللّه گويد ياور نيست مگر خداى و دليل نيست مگر مصطفى صلّى اللّه عليه و سلّم و زاد نيست مگر تقوى و كار نيست مگر صبر كردن بر آن .

ابو بكر كتّانى گويد دنيا بر بلوى « 2 » قسمت كردند و بهشت بر تقوى .

جريرى گويد هركه تقوى را ميان خويش و خداى تعالى حاكم نكند و مراقبت را ، بكشف [ و ] مشاهدت نرسد .

نصرآبادى گويد تقوى آنست كه بنده از هرچه دون خدايست بپرهيزد .

سهل گويد هركه خواهد كه تقوى وى درست آيد گو [ از ] همه گناهان دست بدار « 3 » .

نصرآبادى گويد هركه با تقوى ملازمت كند « 4 » آرزومند گردد به مفارقت دنيا « 5 » از آنك خداى همىگويد و للدّار الآخرة خير للّذين يتّقون . كسى ديگر مىگويد هركه متحقّق گردد اندر تقوى خداى بر دل وى آسان كند از دنيا برگشتن « 6 » .

ابو عبد اللّه رودبارى گويد تقوى دور بودنست از آنچه ترا دور كند از خداى .

ذو النّون گويد متّقى آن بود كى ظاهر را آلوده نگرداند بمعارضات و باطن را

( 1 ) - مب : شبهات . ( 2 ) - اصل : نكوئى . و آن غلط است . ( 3 ) - مب : گو دست از جمله گناهان كوتاه كن . ( 4 ) - مب : هر كى تقوى را ملازم گردد . ( 5 ) - مب : كى از دنيا بشود . ( 6 ) - مب : اعراض كردن از دنيا بر دل وى آسان كند .