رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠

باب سوم در تفسير الفاظى كى ميان اين طايفه رود و آنچه از آن مشكل بود

بدل و روشنائى آفتاب معرفت ايشان را هنوز روشن نشده باشد و ليكن حق سبحانه و تعالى روزى دل ايشان مىدهد بهر وقتى ، چنانك گويد . لهم رزقهم فيها بكرة و عشيّا هرگاه كه آسمان دل ايشان تاريك شود به ميغ حظوظ ، برق كشف بدرفشد ايشان را و لوامع قرب رخشنده گردد و ايشان در وقت ستر منتظر [ باشند ] لوائح را چنانك همىگويد شعر :

يا ايّها البرق الّذى يلمع * من اىّ اكناف السما تسطع

باوّل لوائح بود پس لوامع پس طوالع ، لوائح چون برقى بود كى بتابد و پوشيده گردد و ناپديد شود چنانك شاعر گويد :

فافترقنا حولا فلمّا التقينا * كان تسليمه علىّ وداعا

و ديگر همىگويد :

يا ذا الّذى زار و ما زارا * كانّه مقتبس نارا « 1 »

مرّ بباب الدّار مستعجلا * ما ضرّه لو دخل الدّارا

لوامع پيداتر بود از لوائح و زوالش بدين زودى نباشد دو وقت يا سه وقت بماند و ليكن چنان بود كى گفته‌اند درين معنى . شعر : و العين باكية لم تشبع النظرا « 2 » . چون بتابد ز تو منقطع كند ترا و جمع كند به خود و ليكن هنوز نور روز تمام نشده باشد كى لشكر شب بر وى تاختن آرد « 3 » چنانك گفته‌اند شعر :

فاللّيل يشملنا بفاضل برده * و الصّبح يلحفنا رداء مذهبا

و طوالع باقىتر بود و سلطان او قوىتر بود و تاريكى بهتر برد و تهمت از او رميده‌تر بود و سلطان او قوىتر بود و ليكن بر خطر فروشدن بود و بقاء او دائم نبود

( 1 ) - اصل : النارا . ( 2 ) - متن عربى : و كما قالوا : لم ترد ماء وجهه العين الا * شرقت قبل ريها برقيب ( 3 ) - متن عربى : فهؤلاء بين روح و نوح لانهم بين كشف و ستر .