رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ٢٦

باب دوم در ذكر مشايخ اين طريقه و آنچه از سيرة و قول ايشان دليل كند بر تعظيم شريعت

اندر باب ورع و از وى حكايت كنند كى گفت طعام حلال خور و بر تو نه قيام شب است و نه روزهء روز .

بيشتر دعاء او اين بود كى يا رب مرا از ذلّ معصيت با عزّ طاعت آر . وى را گفتند گوشت گرانست گفت ارزان « 1 » بكنيد و مخريد « 2 » .

احمد خضرويه گويد ابراهيم ادهم مردى را ديد اندر طواف گفت درجهء صالحان نبينى تا عقوبت دنيا اختيار نكنى ، در نعمت بر خويشتن ببندى و در محنت بگشائى و در راحت ببندى ، و در جهد بگشائى و در خواب ببندى و در بيدارى بگشائى و در توانگرى ببندى و در درويشى بگشائى . و در امل ببندى و در آراسته بودن مرگ را بيارائى .

ابراهيم ادهم بستانى فراستده بود لشكريى به دو بگذشت و انگور خواست از وى ، گفت خداوند مرا نفرموده است وى را تازيانه بزد سر برآورد و گفت ده بر سرى كه بسيار اندر خداوند خويش عاصى شده است مرد عاجز شد و برفت .

سهل بن ابراهيم گويد با ابراهيم ادهم سفر كردم بيمار شدم آنچه داشت بر من نفقه كرد آرزوئى از او خواستم خرى داشت بفروخت و بر من نفقه كرد چون بهتر شدم گفتم خر كجا است گفت بفروختم گفتم بر چه نشينم گفت يا برادر بر گردن من نشين سه منزل مرا بر گردن همىكشيد .

و از ايشان بود ابو الفيض ذا النون المصرى نام او ثوبان بن ابراهيم و گويند فيض بن ابراهيم و پدرش نوبى بود . و وفات او اندر سنهء خمس و اربعين و مائتين « 3 » بود و يگانهء زمان خويش بود اندر زبان اين طائفه و علم ايشان و بورع و حال و ادب ،

( 1 ) - اصل : از آن . ( 2 ) - متن عربى اضافه دارد . و انشدنى ذلك . و اذا غلا شىء علىّ تركته * فيكون ارخص ما يكون اذا غلا ( 3 ) - اصل : مأتى .