خلاصه شرح تعرف ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٦

باب الرابع و الاربعين - چهل و چهارم فى التوكل « 1 »

هر كه را ايمان درست است به توكل مأمور است چنان كه فرمود : « وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ » « 2 » و نيز فرمود : « وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ » « 3 » مر توكل را به ايمان مقيد كرد و هر چه به چيزى مقيد بود زوال وى زوال آن چيز واجب كند يا وهن وى . و باز ضمان كرد كفايت متوكلان را و گفت : « وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ » « 4 » يعنى هر كه توكل بر ما كند ما او را بسنده‌ايم و چون ما را يافت او را كس ديگر به كار نيايد و چون ما او را بوديم ما بسنده باشيم جر منافع را و دفع مضار را .

و باز مر متوكلان را محبت عطا داد و گفت : « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ » « 5 » و من احبه اللّه سعد فى الدارين و نال كل خير و نجا من كل شر .

( 1 ) - شماره و عنوان باب با التعرف برابر است مگر اين كه در التعرف ص 100 عنوان : قولهم فى التوكل است و بىذكر باب و شمارهء آن از ص 140 ج 3 شرح تعرف آغاز مىشود . ( 2 ) - سورهء 5 مائده آيهء 23 ( 3 ) - سورهء 5 مائده آيهء 11 در متن خلاصه در آغاز آيه به جاى على اللّه ، عليه آمده است و صحيح آن به موجب قرآن كريم على اللّه مىباشد كه به همين صورت نوشته شد و در شرح تعرف هم على اللّه است . ( 4 ) - سورهء 65 طلاق آيهء 3 ( 5 ) - سورهء 3 آل عمران آيهء 159