خلاصه شرح تعرف ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٨

باب الثانى و الاربعين - چهل و دوم فى الاخلاص « 1 »

قال الجنيد رضى اللّه عنه : الاخلاص ما اريد به اللّه من اى عمل كان . يعنى اخلاص انفراد است هر چه يگانه باشد و با غيرى نياميزد خالص باشد چون ذهب خاص و خلوص به كلام عرب خروج بود ، كسى كه از ميان قومى جدا شود گويند : خلص من بينهم از آن با ايشان نياميزد . باز شيخ جنيد گفت :

اخلاص آن است كه به وى خداى را خواهى از هر عملى كه باشد . پس اخلاص عام ترك شرك است كه چون از شرك تبرا كردند و به يگانگى وى مقر آمدند توحيد به اخلاص گشت . باز اخلاص آرد به صفات وى بدان كه هيچ چيز را تشبيه وى نگويد و نه مثل وى به ذات و صفات و فعل . چون اعتقاد بر اين وصف خالص آمد اين مؤمن باشد مخلص . باز هر عملى كه بيارد اندر آن عمل رياى خلق و عجب نفس نيارد تا عمل وى از فساد خالص گردد باز از آن عمل كه بيارد مراد وى رضاى خداوند باشد نه طمع ثواب و خوف عقاب « 2 » كما قال اللّه تعالى : « ابْتِغاءَ رِضْوانِ اللَّهِ » « 3 » و نيز فرمود : « يُرِيدُونَ وَجْهَهُ » « 4 »

( 1 ) - شماره و عنوان با التعرف ص 99 برابر است الا آن كه در التعرف عنوان : قولهم فى الرضا است و در شرح تعرف بىذكر شماره و عنوان باب مطلب از ص 134 ج 3 آغاز شده است . ( 2 ) - اصل : خوف و عقاب ( 3 ) - سورهء 57 الحديد آيهء 27 ( 4 ) - سورهء 6 الانعام آيهء 52