خلاصه شرح تعرف ( فارسى ) — الصفحة ١١٦
باب رابع عشر - چهاردهم قولهم فى الاصلح « 1 »
باب رابع عشر - چهاردهم قولهم فى الاصلح « 1 »
باب رابع عشر - چهاردهم قولهم فى الاصلح « 1 »
اجماع است مر اهل معرفت را كه خداى عز و جلّ آن كند با بندگان خويش كه خواهد و حكم چنان راند كه وى را بايد ، هرچند اندر آن بهترى بود ايشان را يا نبود از بهر آن كه خلق ، خلق ويند و امر ، امر وى .
يعنى چون ملك او را بود هرچه خواهد كند و فرمود كه : « لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ » « 2 » خداى را نپرسند از آنچه كند و خداى مر بندگان را بپرسد ، و اگر نه چنين بودى ميان خداى عز و جلّ و بنده فرق نبودى . قال اللّه تعالى : « وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ ، إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً » « 3 » گفت نپندارند آن كس‌ها كه كافر گشتند كه زمان دادن ما مر ايشان را بهترى ايشان است ، ايشان را بدان زمان دهيم تا بزه ايشان فزون گردد پس بترى باشد نه بهترى . و قال اللّه تعالى : « إِنَّما يُرِيدُ
( 1 ) - در متن عربى التعرف اين عنوان براى باب شانزدهم است ص 50 و در شرح تعرف عنوان باب پانزدهم ص 210 ( 2 ) - سورهء 21 - انبياء آيهء 23 ( 3 ) - سورهء 3 - آل عمران آيهء 178 .