دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٤

يادداشتها و پينوشتهاى پژوهنده

( 1906 ) 196 / 19 « قارعه » .

در تاج التّراجم ( ج 2 ، ص 792 ) : فارعه .

( 1907 ) 196 / 21 « پائين » ( هر دو مورد ) .

در دستنوشت : « با اين » .

( 1908 ) 197 / 1 « صائر أمره الى » .

در دستنوشت : « صابر مرّة » .

نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح رازى - قدّس سرّه - ، چ شعرانى ، ج 5 ، ص 332 .

( 1909 ) 197 / 3 « شاب فيه الصّغير » .

در دستنوشت : « شاقا لصغير » .

نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح رازى - طاب ثراه - ، چ شعرانى ، ج 5 ، ص 332 .

( 1910 ) 197 / 4 « انشدتنى » .

در دستنوشت دال نيز مفتوح و تاء مجزوم است .

( 1911 ) 197 / 5 و 6 « أنشأ كرد » .

شايد : إنشاد كرد .

( 1912 ) 197 / 9 « الوجوه » .

در دستنوشت به زبرهاى كتابت شده است .

( 1913 ) 197 / 16 « يعرضون » .

در دستنوشت به زير راء كتابت گرديده است .

( 1914 ) 197 / 21 « تعف » .

در دستنوشت : تعفوا .

( 1915 ) 197 / 22 « آمن شعره . . . » .

نگر : مجمع البيان ، ج 4 ، ص 769 ؛ تفسير شيخ ابو الفتوح - عليه الرّحمة - ، چ شعرانى ، ج 5 ، ص 333 ؛ تاج التّراجم ، ج 2 ، ص 792 و 793 .

( 1916 ) 199 / 20 « فروترين » .

چنين است - به زبر فاء - در دستنوشت .

( 1917 ) 199 / 23 و 25 « تحمل » ( هر دو مورد ) .

در دستنوشت : يحمل .

( 1918 ) 200 / 12 « و ان تدعوهم . . . » .

الأعراف / 193 .

« دستنوشت : و ان تدعهم .

( 1919 ) 200 / 22 و 23 « و سئل القرية » .

يوسف [ على نبيّنا و آله و عليه السّلام ] / 82 .

( 1920 ) 201 / 3 و 4 « در كتاب حلية الأولياء . . . » .

در بارهء اين حديث در يادداشتهاى پيشين ، يادداشتى بيامد .