دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٣

يادداشتها و پينوشتهاى پژوهنده

( 1891 ) 191 / 23 « حىّ » .

در دستنوشت : « حيىّ » .

( 1892 ) 192 / 7 « نهيتم من أخذها » .

در دستنوشت : « نهيتم من أخذها » [ ! ] ( 1893 ) 192 / 16 « سراى » .

به همين تلفّظ در دستنوشت درج گرديده است .

هنوز در ايران مركزى ، هستند كسانى كه « سرايدار » را « سرايدار » مىگويند .

( 1894 ) 192 / 21 « ( و مال ايشان . . . ) » .

اين پاره در حاشية به قلمى ديگر افزوده شده و در عكس ما هم چندان روشن نيست ؛ زين رو ، قرائتمان به سنجش و گمان آميخته است .

( 1895 ) 192 / 22 « نصيحت نمىكنيذ » .

آيا ترجمهء درستى است ؟ ! « مىكنيد » نبايد باشد ؟ ! نيز سنج : تاج التّراجم ، ج 2 ، ص 781 .

( 1896 ) 193 / 24 « لقالوا : و لعلّكم تتّقون » .

در دستنوشت : يتقون .

( 1897 ) 194 / 10 « بئس » .

در دستنوشت : « بيس » .

چنان كه در متن هم بيايد ، اينجا از جايگاههاى اختلاف قرائت است .

نيز نگر : مجمع البيان ، ج 4 ، ص 757 .

( 1898 ) 194 / 11 « بأس سختى » .

در دستنوشت : باش سختى .

( 1899 ) 194 / 24 « أبوا » .

در دستنوشت دومين الف نيست .

( 1900 ) 194 / 26 « عنقه » .

دستنوشت : « عنقه » .

( 1901 ) 195 / 4 « يعرف » .

دستنوشت : « يعرف » .

( 1902 ) 195 / 4 « الصّغير » .

در دستنوشت ، « راء » ش مفتوح است .

( 1903 ) 195 / 11 « اى » .

در دستنوشت اين جايگاه بكمال روشن نيست و از قرائت خويش بىگمان نيستم .

( 1904 ) 195 / 22 « لسريع » .

دستنوشت : سريع .

( 1905 ) 195 / 24 « آتيناه آياتنا » .

در دستنوشت « آياتنا » از قلم افتاده است .