دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٢

يادداشتها و پينوشتهاى پژوهنده

( ترجمهء فرق الشّيعة نوبختى ، به خامهء دكتر محمّد جواد مشكور ، انتشارات بنياد فرهنگ ايران ، 1353 ه . ش . ، صص چهل و هفت - پنجاه ؛ با قدرى تصرّف ) .

استاد دكتر احمد مهدوى دامغانى هم در گفتارى به نام « نظري به عدد 73 در حديث تفرقه » ( مجلّهء يغما ، س 17 ، ش 5 ) در اين باره گفتگو كرده‌اند .

( 1877 ) 187 / 7 « . . . كم تفترق هذه الامّة ؟ » .

در دستنوشت حرف واپسين « الامّة » زبر دارد .

( 1878 ) 187 / 14 « تحسبهم . . . » .

الحشر / 14 .

( 1879 ) 187 / 16 « قل لا أسألكم . . . » .

الشّورى / 23 .

( 1880 ) 187 / 17 « انّى تارك . . . » .

حديث آوازه‌مند ثقلين است كه پيش از اين در يادداشتهاى دفتر يكم بدان پرداخته‌ايم .

( 1881 ) 187 / 20 « ثمّ ينبّئهم » .

در دستنوشت : « فينبّيهم » .

( 1882 ) 189 / 9 و 10 « را گشاده كرده » .

از اين بهره ، جز اندكى پيدا نيست ؛ قرائت ما آميخته به گمان و سنجش است .

( 1883 ) 189 / 17 « فلا يكن » .

در دستنوشت : « فلا تكن » .

( 1884 ) 190 / 11 « ( 390 ) . . . . . . . . . . » .

در اينجا به نظر مىرسد برگ يا برگهايى از دستنوشت افتاده باشد ؛ نقطة چين‌ها را به همين معنا نهاديم .

( 1885 ) 190 / 11 « ميثاق به زبان ايمان آوردند و گفتند » .

در اوايل و أواخر اين عبارت ، در عكس ، ناروشنيهايى هست كه ما را از قرائت خويش بىگمان نمىدارد .

( 1886 ) 190 / 13 « و لو ردّوا . . . » .

الأنعام / 28 .

( 1887 ) 190 / 19 « و ما منعنا . . . » .

الإسراء / 59 .

( 1888 ) 191 / 12 « إذا عظم السّبت » .

در دستنوشت به پيش تاء كتابت شده است .

( 1889 ) 191 / 15 « آذينه » .

چنين است در دستنوشت .

( 1890 ) 191 / 16 « مبتلا » .

چنين است در دستنوشت .