دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٧

يادداشتها و پينوشتهاى پژوهنده

« خورشت » را در ترجمهء « اكلة » آورده‌اند .

( 1828 ) 174 / 3 « . . . الكذب » .

ال را به حدس افزوديم چرا كه جايگاهش - چون ماقبلش - ناخواناست .

( 1829 ) 174 / 4 « و آن قراءة امير المؤمنين است » .

سنج : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 454 .

( 1830 ) 174 / 11 « مبدّلى » .

در دستنوشت : ميدّلى .

( 1831 ) 174 / 12 « و لقد سبقت . . . » .

الصّافات / 171 تا 173 .

( 1832 ) 174 / 13 « انّا لننصر . . . » .

غافر / 51 .

( 1833 ) 174 / 25 « بر رويى » .

چنين است در دستنوشت ؛ معنا همان « بر روى » است .

( 1834 ) 175 / 6 « به تو ايمان » .

اين جايگاه در ( عكس ) دستنوشت چندان روشن نيست و جز لبهء « ب » و نقطه‌اى از « ت » و « ن » خوانده نمىشود - البتّه اگر همينها را هم درست خوانده باشيم ! ( 1835 ) 175 / 15 « نزّل » .

در دستنوشت : « انزل » .

( 1836 ) 175 / 19 « - فكفروا - » .

در حقيقت افزودهء تفسيرى مصنّف ( ره ) - يا جز وى - بايد تلقّى گردد .

( 1837 ) 175 / 23 « زمانت » .

« زمانة : برجاى ماندن . بر جاى ماندگى » ( از : لغتنامهء دهخدا ) .

( 1838 ) 176 / 10 « صادق گويذ - عليه السّلم - : . . . » .

در دستنوشت جايگاه « نسوا ما » آسيب ديده ؛ متن به حدس و قياس ضبط شد .

( 1839 ) 176 / 15 و 16 « . . . « . . . بغتة » ايشانرا » .

در دستنوشت ( بجاى « بغتة » ) : « تغتة » [ ! ] ( 1840 ) 176 / 19 « انّه قال » .

سنج : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 467 .

( 1841 ) 176 / 26 « شيبة » .

در دستنوشت حرف پيش از واپسين ، يك نقطة در زير و دو نقطة بر بالا دارد كه دو نقطهء فرازين را به فتحه بدل كرديم ؛ باقى حركات نامها همه از دستنوشت است .

( 1842 ) 177 / 9 « تنقير » ( هر دو مورد ) .

چنين است در دستنوشت ؛ در هر دو مورد « تنفير » صواب به نظر مىرسد .