دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٣

يادداشتها و پينوشتهاى پژوهنده

( 1510 ) 119 / 14 « برداشته » .

حرف يكم و دوم در عكس دستنوشت كاملا واضح نيستند ، ولى گمان مىكنم درست خوانده باشم .

همچنين است « از » در « از دو جانب پاء » ( ظ ) اين پارهء معنا نگرنده است به : « النّاتيان » - در عبارت تازى .

مصنّف - أعلى اللّه مقامه - با كاربرد مفهوم « برداشتگى » ، رسانندهء وصف برآمدگى و برجستگى اين استخوانهاست .

( 1511 ) 119 / 14 « بندگشا » .

« بندگشا » : مفصل .

« مرتبهء سيم مرتبهء رطوبتهائيست كه بندگشاها را سست دارد . » ( الأبنية في حقائق الأدوية ) .

« خلطها كه اندر بندگشاها بود و سخت شده باشد نرم گرداند . » ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) .

« بند گشاد » نيز به همين معنا به كار رفته است .

( نقل بتلخيص و تحرير از : لغتنامهء دهخدا ) .

( 1512 ) 119 / 16 « و ما أرسلنا . . . قومه » .

ابراهيم / 4 .

( 1513 ) 119 / 18 « منجمين » .

نگر : القاموس المحيط ، ج 4 ، ص 254 .

( 1514 ) 119 / 20 « دوال نعل » .

در المرقاة آمده ( ص 90 ) :

« الشّراك : دوال نعلين . » [ چنين است در اصل به « پيش » دال ] .

و : « الشّبسع : دوال نعلين از چپ و راست . » نيز نگر : لغتنامهء دهخدا ، ذيل « دوال » ، و : ملخّص اللّغات ، ص 47 و 78 .

( 1515 ) 119 / 22 و 23 « پاء » ( هر دو مورد ) .

چنين است در دستنوشت ؛ پيش از اين در بارهء موردى مانند اين سخن گفته‌ايم .

( 1516 ) 119 / 24 « . . . سر ممسوح . . . » .

در عكس ما ، جايگاه حرف دوم « سر » و حرف يكم « ممسوح » ، بروشنى قابل قرائت نيست ؛ به سنجش و گمان ، خوانديم .

( 1517 ) 119 / 24 « پاى » .

چنين است در دستنوشت ؛ اين قرينه‌اى است براى تأييد اين گمان كه كسره به عنوان تابع رسم الخطّى « ء » گذاشته نمىشده ، بلكه نمودار ويژگى آوايى خاصّى است .

چه بسا ياء « پاى » در اين گونهء تلفّظى ويژه مكسور خوانده مىشده يا . . . .

( 1518 ) 119 / 26 « . . . روايت كنذ كى وقتى . . . » .

سنج : كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 55 و 56 ؛ نيز نگر : الإختصاص ، الشيخ المفيد ( ره ) ، ص 36 .

( 1519 ) 120 / 8 و 9 « ( 246 ) . . . امر كرد كى روى بشوى ؛ . . . » .

جايگاه واپسين حرف « امر » در دستنوشت ما روشن نيست ، ولى گمان مىكنم درست خوانده باشيم .