دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٨

يادداشتها و پينوشتهاى پژوهنده

گردانيده شد .

( 1369 ) 100 / 5 « وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ » .

الحديد / 4 .

( 1370 ) 100 / 6 « معنى . . . مراد آنست » .

چنين است در دستنوشت . آيا مصنّف - طاب ثراه - را سهوي دست داده ؟ ( 1371 ) 100 / 9 « او - تعالى - » .

براى فارسى زبانان آوردن عبارت وصفى اينچنينى ، پس از ضمير ، قدرى شگفت مىنمايد . شايد بايد اين كاربرد را از زمرهء اثرپذيرفتگيهاى مصنّف از زبان تازى شمرد .

( 1372 ) 100 / 10 « آمنتم . . . الأرض » .

الملك / 16 .

به جاى « ءأمنتم » - كه در مصحف متداول آمده - ، در دستنوشت آمده : « آمنتم » ؛ و ما - چنانك مىبينيد - همين صورت را آورده‌ايم .

ضمنا نگر : مجمع البيان ، ج 10 ، ص 488 .

( 1373 ) 100 / 13 « اليه . . . يرفعه » .

فاطر / 10 .

( 1374 ) 100 / 13 و 14 « يدبّر . . . الأرض » .

السّجدة / 5 .

( 1375 ) 100 / 18 « إذ يبيّتوا » ؛ « يبيّتوا » .

چنين است در دستنوشت ؛ البتّه از عكس ما ، چنين دريافت مىشود كه « إذ » در اصل « ان » بوده و قدرى بعدا لبه‌اش را زائل كرده‌اند . ظاهر اينست كه با اين ريخت موجود ، همين مراد مصنّف بوده باشد تا شرط را بيان كند ، نه اين كه ريخت اصل عبارت را - و اللّه أعلم .

( 1376 ) 100 / 25 « عنه » .

در بارهء اين قرائت ، نگر : معجم القراءات القرآنيّة ، ج 2 ، ص 160 .

( 1377 ) 100 / 25 « اللّه » .

در دستنوشت : « اللّه » ؛ از روى مصحف شريف درست گردانيديم .

( 1378 ) 101 / 1 « يمنعهم » .

در دستنوشت حرف يكم هيچ نقطة ندارد .

( 1379 ) 101 / 7 « و لا تزر . . . اخرى » .

الأنعام / 164 .

( 1380 ) 101 / 9 « درست كردار است » .

« است » بالاى سطر افزوده شده ؛ به درستى معلوم نيست به خطّ اصلى يا مانندهء آن .

( 1381 ) 101 / 11 « يمينة » .

در دستنوشت ، حرف يكم بىنقطه است .