دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٨

يادداشتها و پينوشتهاى پژوهنده

( 1202 ) 77 / 19 « و المؤمنون . . . بعض » .

التّوبة / 71 .

( 1203 ) 78 / 4 « معيّن بوذ آن را » .

دستنوشت در اينجا ( گ . ) قدرى آسيب ديده است ؛ به نظر مىرسد و ريقه‌اى هم براى ترميم چسبانده باشند .

ما عبارت را ، از روى اجزائى كه از آن هويدا و خوانا بود و بدخالت سنجش و گمان ، چنين خوانديم ؛ بطبع به قرائتمان اطمينان كامل نداريم .

( 1204 ) 78 / 15 « خارج فصاحت » .

در دستنوشت روى « ج » سكون گذاشته شده است .

( 1205 ) 78 / 18 و 19 « بيان كرد . . . » ، « و . . . نفر . . . » .

در عكس ما جايگاههاى نقطه‌چين بروشنى قرائت نمىشوند ؛ ضمنا كاغذكى هم كه ( گ . ) براى ترميم چسبانيده‌اند ، مزيد بر علّت است .

( پس از « كرد » را نقطة چين گذاشتيم چون از سايه‌اى به نظر مىرسد حرف يا حروفى پس از آن بوده .

« نفر » هم ظ . بايد آغاز « نفرموده » يا نظير آن باشد كه باقىاش بروشنى خوانده نمىشود . ) .

( 1206 ) 78 / 20 « حسب » .

« حسب » : فقط ، تنها ، منحصرا ، انحصارا .

« اى شاه جهان ملك جهان حسب تراست * وز دولت و اقبال شهى كسب تراست » ( انورى ) ( نقل بتلخيص از : لغتنامهء دهخدا ) .

( 1207 ) 79 / 2 « سئوم » .

در دستنوشت زير « ئ » دو نقطة هم نهاده شده ( : سيوم ) و ريختى حاصل گرديده كه در كتابت امروزى آشناى ما نيست .

به گمان بنده ، اين ريخت نمايندهء « سئوم » است ، نه « سيوم » ، و دو نقطهء زيرين تنها به اعتبار اين كه ياء كرسي همزه قرار گرفته نوشته شده‌اند . در همين دستنوشت « أولئك » به شكل « أوليك » نوشته مىشود .

( 1208 ) 79 / 2 و 3 « وَ مَنْ يَتَوَلَّ . . . آمَنُوا » .

المائدة / 56 .

( 1209 ) 79 / 4 « دوم » .

دستنوشت تا اندازه‌اى آسيب ديده است ؛ شايد : « دؤيم » ( ؟ ) هم بتوان خواند .

( 1210 ) 79 / 6 « ولايت فرموذ گردانيذ . . . » .

همين طور است در دستنوشت ، تنها با عدم تفاوت « ك » و « گ » در كتابت پيشينيان .

( 1211 ) 79 / 14 « [ را ] » .

به جهت لزوم معنائى ، افزوده شد . به معناى « براى ، از جهت » .

( 1212 ) 79 / 14 و 15 « إِنَّا نَحْنُ . . . لَحافِظُونَ » .

الحجر / 9 .