دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — الصفحة ٤٥١

يادداشتها و پينوشتهاى پژوهنده

( 537 ) 22 / 15 و 16 « بآنك مغالبت » ، « غالبته في » .

در دستنوشت چندان روشن نيست . از صحّت قرائتم مطمئن نيستم .

( 538 ) 22 / 16 « با وى حجّت گرفتم در فلان چيز » .

« حجّت گرفتن » : در معناى « المحاجّة » است چنان كه از متن هم معلوم مىشود .

نيز نگر : تفسيرى بر عشرى از قرآن مجيد ، ص 148 .

( 539 ) 22 / 18 « تصحيح » .

« تصحيح » : در اينجا ( ظ . ) به همان معناى اثبات است .

( 540 ) 22 / 18 « عايد است با » .

در اصطلاح امروز گويند : باز مىگردد به .

« با » در اينجا به معناى « به » است . سنج : « در نمازم خم ابروى تو با ياد آمد » ( حافظ ؛ نگر : فرهنگ فارسى ، دكتر معين ) ؛ نيز : « او را مال بسيار بود همه با اهل دين خويش داد » ( قصص قرآن مجيد ، ص 55 ) .

( 541 ) 22 / 19 « نمرود بن كنعان » در دستنوشت ضمّهء دوم روى « ب » بود به نظر رسيد جاى اصليش روى « ن » است . سياق « فلان بن فلان » ( به ضمّ نون ) در اين دستنوشت سابقه دارد .

( 542 ) 22 / 23 « فقد آتينا . . . » .

النساء / 54 .

( 543 ) 22 / 24 « عظيم » .

در دستنوشت روشن نيست . به صحّت قرائتم يقين ندارم .

( 544 ) 22 / 25 « ملك نبوّة » .

جايگاه « نبوّة » در دستنوشت چندان روشن نيست . به قرائتم اطمينان ندارم .

( 545 ) 23 / 1 « او طاغى » .

به قرائتم يقيم ندارم چون اين جايگاه در دستنوشت چندان روشن نيست .

( 546 ) 23 / 2 « كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ . . . اسْتَغْنى » .

العلق / 6 و 7 .

( 547 ) 23 / 3 « جوابست » .

ضبط دستنوشت چندان روشن نيست . و تنها قسمتى واپسين پيداست . به سنجش و گمان چنين ضبط كرديم .

( 548 ) 23 / 4 « تو كيست ؟ » .

ضبط دستنوشت كاملا روشن نيست ؛ زين روى به قرائت خود اطمينان ندارم .

( 549 ) 23 / 7 « تمويه » .

« تمويه » : « التّمويه : آب دار كردن ، و بياراستن ، و تلبيس كردن . » ( كتاب المصادر ، ص 605 ) .

استاد مينوى نوشته‌اند : « تمويه ( از موه ، اصل كلمهء ماء كه آب باشد ) آب طلا دادن و زراندود كردن است ، و مجازا باطل و دروغى را به صورت حقّ و راست فرانمودن و جلوه دادن . » ( كليله و دمنه ، ص 79 ، ح 9 ) .