رسائل فارسى ( فارسى ) — الصفحة ١٨٩

فصل سيم در ذكر امور چند كه اگر چه نام خاص دارند و نهى مخصوص دارند امّا فى الحقيقه از اقسام [ غيبت ] هستند

- جلّ جلاله - فرمود : هشت طايفه مردم بر تو ساكن نشوند :

يكى كسى كه مداومت بر شرب خمر كند .

دوم كسى كه مضرّ به زبان باشد .

سيم : نمّام .

چهارم : ديّوث .

پنجم : شرطى يعنى عشاران و رهداران و باجگيران .

ششم : مخنّث .

هفتم : قاطع رحم .

هشتم : كسى كه گويد عهد كردم با خدا كه فلان كار بكنم و به آن وفا نكند .

و مروى است كه حضرت موسى ( ع ) وقتى كه قحط شده بود ، براى قوم باران طلبيد . جناب الهى فرمود : « تا وقتى كه نمّامى كه مصرّ است بر نمّامى در ميان شما باشد ، دعاى تو را مستجاب نكنم » حضرت موسى ( ع ) گفت : خدايا كدام است او ، تا از ميان خود بيرون كنم . فرمود : [ چگونه مىشود كه ] شما را از نميمه نهى كنم و خود نمّامى كنم . پس همهء ايشان توبه كردند بعد از آن باران آمد .

و از حضرت امام محمد باقر ( ع ) مروى است كه فرمود : بسا باشد كه روز قيامت به قدر يك حجامت يا بيشتر خون بر نمّامى اندازند و گويند : اين حصّهء تو است از خون . گويد : خدايا تو مىدانى كه وقتى كه قبض روح من كردى هيچ خونى نريخته بودم . جناب الهى فرمايد : بلى راست است . امّا فلان حرف را از فلان كسى شنيدى و نقل كردى و به فلان كس رسيد و او را كشت . اين بخش توست از آن خون .

و مشهور است كه كسى بنده مىفروخت . گفت علّتى ندارد ، غير از آنكه نمّام است . مردى راضى شد و خريد . چون چند روز گذشت . به زن او گفت : شوهر تو ، تو را دوست نمىدارد و مىخواهد خاصهء ديگر بخواهد ، اين تيغ را بگير و چند مو از زير گلويش بيار تا افسونى كنم كه تو را دوست دارد . و به شوهر او گفت : زن تو