روح الأرواح فى شرح أسماء الملك الفتاح ( فارسى ) — الصفحة ٧٥٧

ن

خيز تا جان و دل سبيل كنيم * قافله رفت ما رحيل كنيم

در بيابان عاشقى بدويم * قدم از پرّ جبرئيل كنيم

ز آتش عشق مشعله سازيم * وز اميد وصال ميل كنيم

294 ، 293 ، 276

خيز يارا تا عتاب و جنگ دينه كم كنيم * عهدِ امروزين به عشق و آشتى محكم كنيم

كم خوريم ارْمانِ دى و كم كنيم اندوه روز * وز غم فردا به شادى جان و دل بىغم كنيم

باش تا سازيم سور آشتى و عاشقى * حلقه را بر در زنيم و جنگ را ماتم كنيم

عاشق و معشوق شِيم و درهم آويزيم دست * يك دل و يك جان شويم و جان و دل درهم كنيم

كم زنيم از شاهراه و بر ره يك پى رويم * راه كوى عاشقان بر كوى زير و بم كنيم

پاى همّت در معالى بر سرِ گردون نهيم * دست نعمت بر موالى چون يَم اعظم كنيم

چون جم و كاوس هر دو مستى و مىخوارگى * گه به كأس كاوسى و گه به جام جم كنيم

336

ن

ن

قصد آن دارد كه از ما دل ربايد بىگناه * راى آن دارد كه از ما جان ستاند رايگان

با چنان دلبر لئيمى كرد نتوانم به دل * با چنان جانان بخيلى كرد نتوانم به جان

552

گر به باده دگران عيب كنندم تو مكن * باده بر دستِ من و باد به دست دگران

267

اى خوشا وقتا كه ناگه بردمد صبح وصال * باد پيروزى برآيد بروزد بر عاشقان

179

حيرت اندر حيرتست و تشنگى در تشنگى * گه گمان گردد يقين و گه يقين گردد گمان

حضرتش عزّ و جلال و بىنيازى فرشِ او * منقطع گشته درين ره صد هزاران كاروان

183 ، 167

يا هيچ‌گونه بنده نبايد نواختن * يا چون نواختيش نبايد گداختن

در شرط مهترى و كريمى ستوده نيست * اوّل عزيز كردن و آخر به تاختن

135