روح الأرواح فى شرح أسماء الملك الفتاح ( فارسى ) — الصفحة ٧٥٠

ش

همره جان و خرد باش سوى عالم قدس * نه ستورى كه ترا عالم حس است و جرس

گرچه با طاعتى از حضرت او لا تامن * ورچه با زلّتى از درگه اولا تياس

331

گرچه خوبى بسوى زشت به خوارى منگر * كاندرين ملك به كارست چو طاوس مگس

331

چون تو نمودى جمال ، عشق بتان شد هوس * رو كه ازين دلبران كار تو دارى و بس

با رُخ تو نيست عقل جز كه يكى بو الفضول * با لب تو نيست جان جز كه يكى بو الهوس

578 ، 261

درد دلم از طبيب بيهوده مپرس * رنج تنم از رفيق آسوده مپرس

پالودهء پاك را ز آلوده مپرس * در بوده همىنگر ز نابوده مپرس

591

عشقى ز كمين غيب سلطان‌وش خوش * آورد به من حمله چو نَى بر آتش

170

. . . . * آبى كه ز سر گذشت گو صد گز باش

204

تا در نزنى به هر چه دارى آتش * هرگز نشود حقيقت عيش تو خوش

گر عيارى به كوه بايد مفرش * ور نى برو ، به كوى ما پاى مكش

285

يفعل اللّه ما يشاء از هوش * ساخته بنده‌وار حلقهء گوش

274

از رشك تو بركَنَم دل و ديدهء خويش * تا اينت نبيند و نه آن داند بيش