روح الأرواح فى شرح أسماء الملك الفتاح ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٤

د

عمرى كه نه در غم تو بگذاشته‌ام * امروز به خون دل قضا خواهم كرد

229

جان در تنِ من زمان‌ْزمان خون گردد * پس قطره شود ز ديده بيرون گردد

يك قطره اگر بسوى هامون گردد * در دشت همه نباتِ مجنون گردد

485

هر دل كه به عشق مبتلا شد * كانِ غم و محنت و بلا شد

بيگانه شد از نشاط هر دل * قدّى كه ز عاشقى دو تا شد

ممكن نبود كه راست گردد * كو با غم عشق آشنا شد

147

تا مرد ز عشق خاك بر سر نكند * از جملهء عشّاق تو سر بر نكند

پيدا نشود با تو سر و كارِ كسى * تا جان به سرِ كارِ تو اندر نكند

168

آن دل كه تو سوختى ترا شكر نكند * و ان خون كه تو ريختى به تو فخر كند

462

اين همه مىكند و ليك از بيم * مرد را زهرى نى كه آه كند

زانكه رويش به سانِ آيينه است * آه آيينه را تباه كند

57 ، 142

گه شربتِ وصل تو مرا مست كند * گه ضربتِ هجر تو مرا پست كند

چون بگذارم به هجر نقدى ز غمت * نقدى دگرم عشق تو در دست كند

181

. . . . * عاشق چه كند كه بردبارى نكند

148

شه گفت مرا كه مى خور و مست مشو * اى شاه هر آنكه مَى خورَد ، مست شود

495

بسا پيرِ مناجاتى كه بر مركب فروماند * بسا رندِ خراباتى كه زين بر شيرِ نر بندد

162