روح الأرواح فى شرح أسماء الملك الفتاح ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٧

ت

ت

ت

آن مرد كه دى گفت همى نكته و طامات * امروز گرو كرد مرقّع به خرابات

اكنون كه مرقّع به خرابات گرو كرد * آن به كه فراموش كند نكته و طامات

149

. . . * كار به بددلى نيايد راست « * »

188

من به خرابات و يار من به خرابات * با قدح مى درآمده به مناجات

268

مرغى به سرِ كوه نشست و برخاست * بنگر كه در ان كوه چه افزود و چه كاست

16

از صومعه براند و بيگانه خواندش * از بتكده بيارد و گويد كه آشناست

33

چشمم همىبخواهد ديدارت * گوشم همىبخواهد گفتارت

همّت بلند كردند اين هر دو * هرچند كه نيستند سزاوارت

463 ، 75

روزان و شبان برايستم بر كارت * با هر كه بسازى شكنم بازارت

308 ، 152

هرچند زمن يار گريزان و جهانست * هم چشم و چراغ من و هم جان و جهانست

هرچند نهفته است به پرده در ، هموار * نور دو رُخش در همه آفاق عيانست

وين نيست عجب گر نكند نزدِ من آرام * كآهو به همه حال ز صيّاد رمانست

25

آن را كه ازين معنى بويست غيورست * گويى كه مر او را نه زمان و نه كلامست

ور نيز سخن گويد از غيرت معنى * حدّ سخنش در طلل و رسم خيامست

171

( * ) عموما تك مصراعها را در سمت چپ آورده‌ايم ، البتّه اين شيوهء ثبت مصراعها بدان معنى نيست كه مصراعهاى مزبور ، نيمهء دوم بيت است .