روح الأرواح فى شرح أسماء الملك الفتاح ( فارسى ) — الصفحة ١٨١

اختلاف نسخه‌ها

رحيق انس و شراب قدس است . مالك گفت : به من دهند كه در وى حريق شوق و آتش عشق است . مقرّبان گفتند : به ما دهند كه عرش رفيع محبّت است و صحن وسيع مودّت است 99 . ديگران گفتند : به ما دهند كه آسمانى است آراسته ، خواطر در وى چون شهب ثواقب . ربّ العزّة همه را معزول كرد و به خودى خود گفت : القلوب بين اصبعين من اصابع الرحمن . و مراد از اين فضل و عدل است ، گاه نسيم فضل بر وى وزد ، نازان گردد ؛ و گاه سموم قهر بر وى جهد گدازان گردد ، ميان دو صفت مدهوش ، ميان دو حالت بىهوش .

بيت

گه شربتِ وصلِ تو مرا مست كند 100 * گه ضربتِ هجرِ تو مرا پست كند

چون بگذارم به هجر نقدى ز غمت * نقدى دگرم عشق تو در دست كند

اختلاف نسخه‌ها

اختلاف نسخه‌ها

( 1 ) . آ : در صف نعال در عين

( 2 ) . آ : آخرين

( 3 ) . آ : تاج تار

( 4 ) . آ : شبانى در گليم و مىآمد

( 5 ) . آ : سگى به حكم معنى و صفت فرود آمد

( 6 ) . مج : بيت « فما شئت . . . لم يكن » را ندارد

( 7 ) . آ : قدم + آن

( 8 ) . آ : عقول مختصر

( 9 ) . مج ، آ : كاين زر ز سراى ضرب بيرون زده‌اند

( 10 ) . آ : به استقبال

( 11 ) . آ : قلم نهاد

( 12 ) . مج :

بيت « و اذا . . . شفيع » را ندارد

( 13 ) . مج : بيت « من لم . . . ذنوب » را ندارد

( 14 ) . مج : « آن بود » ندارد

( 15 ) . آ : نهاد

( 16 ) . آ : عصايش ساختند

( 17 ) . آ : و عصى آدم مىفرستادند

( 18 ) . مر : در پى او دادند

( 19 ) . آ : نه دربان گل را بود

( 20 ) . آ : سرّ سريشته

( 21 ) . آ : داشته باشد

( 22 ) . آ : الكون فيه عدم

( 23 ) . آ : به عدم ديگران باز شود

( 24 ) . آ : « گرد » ندارد

( 25 ) . آ : درنگر

( 26 ) . آ : بىهيچ نخر مرا هم از من

( 27 ) . آ : نهادند

( 28 ) . آ : خالقيت

( 29 ) . آ : لازم شود

( 30 ) . مج : بيت « انا اخفى . . . بالحبيب » را ندارد

( 31 ) . مج : من و دادى . . . ، آ : سه بيت شعر عربى را ندارد

( 32 ) . آ : در حاشيه افزوده شده :

ايّها السّائلون عن شرح حالى * انا مبلى بكلّ امر عجيب

كيف ارجو شفاء مالى و دائى * من دوائى و علّتى من طبيب

( 33 ) . آ : در حاشيه چنين معنى شده : مرا كه در بلاى تو انداخت

( 34 ) . مج : « زدنى من بلائك » ندارد

( 35 ) . آ : از اندرون سر برزد

( 36 ) . مر : چه آيد

( 37 ) . آ : ندا بر آمد كه

( 38 ) . آ : و به خدمت درگاه آى

( 39 ) . مج ، آ : متهود صبغ الهوى لونى به

( 40 ) . مج : تا سربه‌سر كار تو اندر نكند

( 41 ) . آ : « و از كام خود . . . بايد نهاد » ندارد

( 42 ) . آ : همى به نخستين كلمه

( 43 ) . آ : نه به سوى

( 44 ) . آ : « علم لم‌يزلى . . . داد كه » ندارد

( 45 ) . آ : طرفه ، مر : طفره

( 46 ) . آ : مرفوع و مدفوع بود

( 47 ) . مج ، آ :

اين جود نه بس است ز مهر تو حاصل من * كز عشق تو آراسته باشد دل من

( 48 ) . آ : به قطرهء آب

( 49 ) . مج : بيت « عشقى ز كمين . . . بر آتش » را ندارد ، آ : چو بر نى آتش

( 50 ) . آ : تا به خلق

( 51 ) . آ : جلوه كرد

( 52 ) .

آ : بر بختى بخت نهاد

( 53 ) . آ : هيچ جا

( 54 ) . آ : در آن حالت كه ممشاد در نزع بود

( 55 ) . مج : به گوشهء چشم در وى نمىنگرم ، آ : در حاشيه چنين معنى شده : بدان التفات نكردم

( 56 ) . آ : اصلى است درست از