روح الأرواح فى شرح أسماء الملك الفتاح ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

اختلاف نسخه‌ها

( 37 ) . آ : سالهاى بسيار

( 38 ) . آ : احوال بر مرد

( 39 ) . مر : قدم برنگيرد ، آ : قديم تقديم خود برنگيرد

( 40 ) . آ : + ترجيح نهد

( 41 ) . آ : در وى

( 42 ) . تو : به افگارتر

( 43 ) . آ : در حاشيه افزوده شده : خلقت على بالى غير مخيّر و لو انّنى خيّرت كنت المهذبا

( 44 ) . مر : بار پس مىشوريد

( 45 ) . تو ، آ : + هذا كلام بحر الكلماء البلغاء فيه نقطة و مذكاتهم فيه ميتة

( 46 ) . مر : ابن بناذلم

( 47 ) . آ : « يا خراباتيى بودمى » ندارد

( 48 ) . تو ، آ :

گهم داغ فراق است و گهم باغ وصال * گهم چاه نشيب است و گهم گاه بلند ،

مر : گه جاى بلند

( 49 ) . آ : پرسيم و گهى درويشم

( 50 ) . آ : در پى بود ، تو : « اينت عجب . . . در پى » ندارد

( 51 ) . مج : گندم برخاسته

( 52 ) . تو ، آ : اى درويش

( 53 ) . تو : باز ستدند

( 54 ) . مج ، مر ، آ : تشقبن

( 55 ) . آ : يدقنى لم يتركنى

( 56 ) . آ : خاصگان

( 57 ) . آ : مخيّمات جلال ، تو : مخيمان جمال

( 58 ) . آ : و محرمان سفر ارادت و محرمان عالم سعادت و همگنان

( 59 ) . مر : خدور يزدانى

( 60 ) . آ : و سايحان

( 61 ) . مر : دامن همت حالت ، آ : دامن همت . . . بركشند

( 62 ) . مر : در باغ

( 63 ) . تو : نشنيده‌اند

( 64 ) . آ : بيم علالاى

( 65 ) . آ : و شراب هستى

( 66 ) . آ : و به نقل انّه كان ظلوما جهولا گرو كرد

( 67 ) . آ : نهال اقبال + باغ افضال

( 68 ) . آ : و عصى خرقه مىكرد

( 69 ) . آ : و جان و اين جهان

( 70 ) . آ : برمىداد

( 71 ) .

مر : آرامند

( 72 ) . آ : ريخته بود و حلق به حلقهء بىمرادى

( 73 ) . مر : مرقّع فقر و خرقهء پردرد

( 74 ) . آ :

« مزامير انس . . . كردند » ندارد

( 75 ) . آ : « اقداح شراب » ندارد

( 76 ) . مر :

اى افسر خوبى با زمانه * اى من به تو همواره شادمانه

، مج ، آ :

اى افسر خوبان اين زمانه

( 77 ) . آ : و اى گوهر زاج . . .

( 78 ) . مر : با قلم زهر

( 79 ) . مر : و ركوه ربنا ظلمنا انفسنا

( 80 ) . آ : در پيش وى

( 81 ) . آ : كه جز اين طريقت بيدلان نبود

( 82 ) . مج : آن را كه نبيل عشق تو گل نبود ، آ : به گرد عشق تو نبايد گرديد

( 83 ) . آ : به وادى + چيست

( 84 ) . مج : كه تا شاگرد . . .

( 85 ) .

مج ، آ : لا ابال

( 86 ) . مج : همه گفتارها به باد برداد ، آ : در حاشيه افزوده شده : و قالوا قريب قلت ما انا صانع بقرب شعاع الشّمس لو كان فى حجرى فما لي منه غير ذكر بخاطر يهيج ناراكب ( ؟ ) و الشوق فى صدرى

( 87 ) . تو : « پياپى كردند /

b

41 / . . . النزولا » ندارد

( 88 ) . مر : رنگى از خم

( 89 ) . تو ، آ : بيت

« ان روى ماه پيكر . . . ساز كرده »

ندارد

( 90 ) . آ : و خلق را با تو روى در بلا آورديم

( 91 ) . آ : عزت + را

( 92 ) . تو : امروزست جانا . . .

( 93 ) . آ : كتف ملت

( 94 ) . مر : بر وى نهاده

( 95 ) . آ : قدم ما + اين

( 96 ) . مج ، آ : « و لا تأمن . . . الصراط » ندارد

( 97 ) . آ : خون جگر

( 98 ) . مج : مشت سنگ ، آ : به مشتى سنگى

( 99 ) . آ : آتش مىزند

( 100 ) . آ : « خاك بنشاند » ندارد

( 101 ) . آ : نشايد داشتن

( 102 ) . مر : پاره سنگ اين

( 103 ) . آ : بر خطر سيل سبيل

( 104 ) . مج ، آ : جان بر خطر

( 105 ) . مج : مقطع كند

( 106 ) . تو : مقطع كند . . . مبدا كند

( 107 ) . آ : كجا باز بينم

( 108 ) . مر : رشتهء پوست‌دوزان ، تو : بازار . . . ، آ : رشتهء . . .

( 109 ) . آ : جان سوز را

( 110 ) . آ : و در آخر به سموم

( 111 ) . آ : او را خود بس است غريبى شب رفتن

( 112 ) . مج ، تو ، آ : من خلائقكم صعب

( 113 ) . تو ، مج ، آ : از بهر خداى را كه بر گويى راست

( 114 ) . مج : ز كجاست

( 115 ) . آ : منشور خلافتش

( 116 ) . آ : مىنهادند

( 117 ) . آ : سراى عاج اخراج كند

( 118 ) . آ : بخور

( 119 ) . مج ، تو ، آ : و امروز به جهد و حيله ندهى بارم

( 120 ) . مر ، آ : يارا

( 121 ) . مج : ظلال الاسنة تلوح فى جلال المنّة

( 122 ) . تو : انزّه + واصون

( 123 ) . آ : و محب فايق بود

( 124 ) . آ : نگرايد ، تو : بگزايد

( 125 ) . آ : كه از تيغ جلال تو كرامت يابيم

( 126 ) . تو : بلا فوت