روح الأرواح فى شرح أسماء الملك الفتاح ( فارسى ) — الصفحة ٩٢

اختلاف نسخه‌ها

بحر صد هزار و بيست و اند هزار درّ نبوّت است . رنجى برگير و تا روزى چند گنجى برگير .

اى محمّد ! ما كه مكّيان را بر گماشتيم تا ترا از مكّه بيرون كردند و فرموديم كه هجرت كن و به مدينه رو ، و لباس غربت درپوش و به زاويهء حسرت ابو ايّوب انصارى رو ، اين همه تعبيه است مقصود اصلى آن است كه روز مكّه با ده هزار مرد مبارز تيغ زن نيزه‌گذار سلاح‌پوش كه لا يرى منهم الّا الحدق /

b

28 / به مكّه بازآريم و صناديد قريش و رئوس كفّار متعجّب كه اين آن مرد گريخته است ؟

شعر

و للّه سرّ فى علاك و انّما * كلام العدى ضرب من الهذيان

اى روح عزيز كه معدن لطافت و منبع روح و راحتى ، ما كه ترا به غربت وطن 35 فرستاديم و در صحبت نفس شورانگيز نداشتيم و در اين خاكدان حبس كرديم مقصود آن بود كه به آخر كار با صد هزار خلع الطاف و تحف مبارّ و هداياى اسرار به حضرت خود باز خوانيم كه يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً .

اى آدم اگر ترا از بهشت در صحبت مار و ابليس به دنيا فرستاديم در صحبت مغفرت و رحمت و بدرقهء اقبال و دولت بازآريم 36 . و اى محمّد اگر ترا از مكّه در صفت ذلّ بيرون آورديم و در مجاهدت مشاهدت و در صحبت عبد الله ابىّ سلول و جهودان و منافقان بداشتيم در صحبت فتح و ظفر و نصرت به مكّه باز آورديم . و اى روح عزيز اگر ترا به اين خاكدان و منزل اندهان و بيت الاحزان فراق روزى چند مبتلا كرديم و مدّتى در صحبت نفس خبيث بداشتيم به آخر در صحبت رضا و بدرقهء خطاب عزّت « ارْجِعِي » به جوار كرامت باز آورديم .

اختلاف نسخه‌ها

اختلاف نسخه‌ها

( 1 ) . مج : سر را پوشند

( 2 ) . تو : و بس كه طاعات ترا

( 3 ) . آ : پيش تو آرند پيش از آن

( 4 ) . مر ، آ : « من قله اخلاص . . . عملى » ندارند

( 5 ) . آ : حجاب انكار است

( 6 ) . آ : مطيعان

( 7 ) . آ : عمل او را كند كردند

( 8 ) . آ :

نخست پدر از پسر تبرّا كند

( 9 ) . مر : همم نگذارند

( 10 ) . آ : دانست

( 11 ) . آ : و دعاى مستجاب داشت

( 12 ) . مج ، آ : بيت « اى بىخبر . . . دانى تو » ندارند

( 13 ) . آ : مرد محقق بايد نه قرّاء ، از قرّاء چيزى نبايد تا مرد روزى عبادتى نكرد

( 14 ) . آ : و آنگه + روز

( 15 ) . آ : توانى

( 16 ) . آ : يكى + جهد كن

( 17 ) . مج ، آ : خسيسى

( 18 ) . آ : « و معانى خود را . . . زيادتى نديدى » ندارد

( 19 ) . تو ، آ : بازآيد

( 20 ) . آ : لطف پياپى كند

( 21 ) . مر :