روح الأرواح فى شرح أسماء الملك الفتاح ( فارسى ) — الصفحة ٣٦

اختلاف نسخه‌ها

در نشاط طلب وى ، وگر به كنشت جهودان شوى همه در شوق جمال وى ، وگر به آتشكدهء گبركان شوى همه سوختگان جلال وى ، وگر به آشنايان نگرى همه خستگان چشم پرخمار و دلال جمال وى ، وگر به بيگانگان نگرى همه بستگان قيد عزّ و جلال وى 46 .

بيت

هزار عاشق آمد به طمع صحبت ما * نثار كرده دل و ديده خادمان مرا 47

همه ز انْدُه و تيمارِ هجر خسته شدند * كه كس نديد و ندانست خود نشان مرا

عرش تهمت‌آلود را همين افتاد ، اين رنگ گلگونهء تهمت بر روى درد 48 او كشيدند كه الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى ، و او مفلس‌وار از سر وجد خود نعرهء دردآميز مىزند 49 :

بيت

چون عود بر آتشم ز گفتِ بَدْ گوى * من سوخته و كسى دگر يافته بوى 50

اختلاف نسخه‌ها

اختلاف نسخه‌ها

( 1 ) . مر : مصدق است خود را

( 2 ) . مر : مصادق

( 3 ) . آ : در حاشيه دارد :

مرد دنيا باز بايد تا كه دردِ دين كشد * سرمهء تسليم را در چشم دنيا بين كشد

با قناعت صلح جويد محرم خلوت شود * برگ بىبرگى به فرق زُهره و پروين كشد

هر خسى از رنگ و بوى كى بدين معنى رسد * رخش رستم را مگر هم رستم اندر زين كشد

مصطفى بايد بدينجا تا به عليّين شود * مرتضى بايد بدينجا تا ز دشمن كين كشد

دردِ بودردا ندارى گرد اين درگه مگرد * چشم هر نامحرمى كى بار نقش چين كشد

( 4 ) . آ ، مج : بچيند

( 5 ) . آ : مستقر گردد

( 6 ) . آ ، مج : تشليك

( 7 ) . مج ، آ : عن الثّريا

( 8 ) . مج ، آ : فايده دهد

( 9 ) . مج : و يقول لى معك كلام

( 10 ) . آ : كرده بود ، مج : كرده

( 11 ) . آ : بايد بست

( 12 ) . آ : خمر بخورد

( 13 ) . آ : آن مرد

( 14 ) . مر : مؤذنى و شرايع اسلام

( 15 ) . آ : در حاشيه دارد :

اى نفس خسيس مكره سودايى * بر هر سنگ كه مىزنم قلب آيى *

كه باشد به زهد و صلاحم سر كار * كه گبر و جهود و مغ زمن دارد عار

روزى بينى مرا ز جور و غم يار * تسبيح به دستى و به دستى زنار

( 16 ) . آ : در حاشيه دارد :

بىدلبر من نه دلبر اندر برِ من * يا دلبر من بايد يا دل برِ من

( 17 ) . آ : بوده

( 18 ) . مج : هذا تريد فاستغاث به الصبر

( 19 ) . آ : باشد

( 20 ) . آ : راه شما بر شما زدن

( 21 ) . آ : ننشسته است

( 22 ) . آ : در حاشيه دارد :

گاهى ز غمت چو ابر گرينده شوم * گه چون گل نوشگفته در خنده شوم

در هجر و وصال تو ز بس بيم و اميد * روزى صدره بميرم و زنده شوم

( 23 ) . آ : به بينى

( 24 ) . آ : « و به پيشانى وى باز نهد . . . كشد » ندارد

( 25 ) . آ : ندا آمد

( 26 ) . آ : ارادت + بىعلت

( 27 ) . آ : ندا آمد

( 28 ) . آ : بت

( 29 ) . آ ، كب : « وَ كَلْبُهُمْ باسِطٌ » ندارد

( 30 ) . آ : گاه از كوهى در گذاريم

( 31 ) . آ : چندين چيز

( 32 ) . مج ، آ : « انا لكم شئتم . . . ابيتم » ندارد

( 33 ) . آ : در حاشيه دارد :

اندر گذر سيل قضا گردانيم * زانست كه بىعلاج و بىدرمانيم

بر خويشتن از وجود خود تاوانيم * سرمايه نداريم سر ديوانيم

( 34 ) . آ : در حاشيه دارد :

تشريف هواى تو به هر جان ندهند * ملك غم تو به هر سليمان ندهند

درمان طلبان ز درد تو محرومند * كين درد به طالبان درمان ندهند