روح الأرواح فى شرح أسماء الملك الفتاح ( فارسى ) — الصفحة ٢٨

اختلاف نسخه‌ها

پسنديده شوى

در آتش دل چو شمع جان سوخته شو * تا ديدهء نور و نور هر ديده شوى

( 23 ) . مج ، آ : الايمان

( 24 ) . مج ، آ : اما

( 25 ) . آ : مجلسى داشت

( 26 ) . آ : در حاشيه دارد :

تا نگذرى از مرتبهء حيوانى * راهت ندهند آن طرف تا دانى

بگذار بهيمى و به همت پيش آى * گر سالك راهى حضرت رحمانى

( 27 ) . مج : راز خود دوستانه‌وار

( 28 ) . مر : طور سينا كرامت نكردى كلام بىواسطه

( 29 ) . مج ، آ : در گرفت

( 30 ) . مج ، آ : مقال رجال

( 31 ) . مج ، آ : « احوال غرق از اوست و گهر . . . از اوست » ندارد

( 32 ) . آ : + تا مرد جان بر سر نبشت و سرنگون به درياى مردم خوار فرونشد گوهر شب افروز به دست نيامد

مرد باش و هر دو عالم ده طلاق * پاى در نه زانك دارى دسترس

گر گهر خواهى به دريا شو فرو * بر سر درياچه گردى همچو خس

( 33 ) . مج ، آ : مىافزايد

( 34 ) . مج ، آ : مىدراند

( 35 ) . آ : هرچند نهفته است پس پردهء اسرار ، مج : به پرده در همواره

( 36 ) . مج ، آ : عين صدق

( 37 ) . آ : در حاشيه دارد :

كند هم نور حق بر خود تجلى * ببينى بىجهت حق را تعالى

دو عالم را همه بر هم زنى تو * ندانم تا چه مستى هم كنى تو

سقا هم ربهم چبوَد بينديش * طهورا چيست صافى گشتن از خويش

زهى شربت زهى لذت زهى ذوق * زهى حيرت زهى دولت زهى شوق

خوشا آن دم كه با ما خوش باشيم * غنى مطلق و درويش باشيم

نه دين نه عقل نه تقوى نه ادراك * فتاده مست و حيران بر سر خاك

بهشت و حور و خلد آنجا چه سنجد * كه بيگانه در آن خلوت نگنجد

چو رويت ديدم و خوردم از آن مى * ندانم تا چه خواهد شد پس از وى

پى هر مستى باشد خمارى * درين انديشه دل خون گشت بارى

( 38 ) . آ : برد

( 39 ) . آ : در حاشيه دارد :

آن كيست به يار من همىدرنگرد * گو در منگر كه عشق شركت نبرد

خاكى كه قدمهاى تو آن را بسود * چاكرت بدان خاك همى رشك برد

( 40 ) . آ : در حاشيه دارد :

تو چشم عكس و او نور ديدَست * بديده ديده را ديده ديدَست

چو نيكو بنگرى در اصل اين كار * همو بيننده هم ديدست و ديدار

حديث قدسى اين معنى بيان كرد * و بى يبصر و بى يسمع عيان كرد

( 41 ) . مج : بينى . . . بيند

( 42 ) . آ : نيابد الّا به ديدهء پاك

( 43 ) . آ : در حاشيه دارد :

در ديده ديده‌ام تويى بينايى * در لفظ و عبارتم تويى گويايى

و ندر قدمم راه تو مىپيمايى * چون جمله تويى مرا تو مىفرمايى

( 44 ) . مر : شوق باشد

( 45 ) .

مج ، آ : راه نيابد

( 46 ) . آ : در حاشيه دارد :

هرگز نشود مهر تو پاك از دل من * هرچند شود خاكِ درت منزل من

صد سال برآيد و ببوسد گل من * هم بوى وفاى تو زند از دل من

( 47 ) . آ : در حاشيه دارد :

من عشق نديده‌ام ازين اصلىتر * هرچند كهن‌ترست مستولىتر .

.