روح الأرواح فى شرح أسماء الملك الفتاح ( فارسى ) — الصفحة ٨٧٧

4 . بيتها و مصراعها

303

خواهى كه ترا كعبه كند استقبال * مايى و منى را به منا قربان كن

107

يا رب تو مرا به هيچ مغرور مكن * وز خويشتنم به خلق مهجور مكن

از درى رباطى و دهى ويرانه * درويشى را از دل من دور مكن

107

بىدلبر من نه دلبر اندر برِ من * يا دلبر من بايد يا دل برِ من

هرگز نشود مهرِ تو پاك از دلِ من * هرچند شود خاكِ درت منزل من

صد سال برآيد و ببوسد گل من * هم بوى وفاى تو زند از دلِ من

اين جود نه بس است ز مهرِ تو حاصل من * كز عشق تو آراسته باشد دل من

181

. . . . * اندر رهى عاشقى تو باشى يا من

بحر احسان چون درآيد موج زن * محو گرداند گناه مرد و زن

نه او را زهرهء فرياد كردن * نه از جانان مجال ياد كردن

جانا دلِ دردناك دارم بىتو * جان در شرف هلاك دارم بىتو

پيراهن صبر چاك دارم بىتو * بر سر ز غم تو خاك دارم بىتو

8 ، 9

دو عالم را همه بر هم زنى تو * ندانم تا چه مستى هم كنى تو

تو يقين مىدان كه صد عالم گناه * از تف يك توبه برخيزد ز راه

. . . . * شيرين و ظريف مرغى اى زاغ سياه

درين درياى پرخون غرقه گشته * جهان بىدوست بر وى حلقه گشته

اى نفس خسيس مكره سودايى * بر هر سنگ كه مىزنم قلب آيى

پىِ هر مستى باشد خمارى * درين انديشه دل خون گشت بارى

الا اى بىخبر از عشقبازى * تو پندارى كه هست اين عشق ، بازى

پروانهء جانبازم بر سوختهء شمعت * مىافتم و مىخيزم تا بال‌وپرم باشى

ز تو تا هست مويى مانده بر جاى * بدان يك موى مانى بند بر پاى

دل از اغيار خالى كن چو عزم كوى ما دارى