رسائل فارسى جرجانى ( فارسى ) — الصفحة ١٨٥

فصل چهارم : « 1 » در امامت

آن از مخلوقات متعذر است ؛ يعنى محال است .

و مىبايد دانست كه پيغمبر ( ص ) معصوم است از اول عمر تا آخر عمر از صغاير و كباير ، كه اگر معصوم نباشد اعتماد بر خير او نتوان كرد .

و بدان كه پيغمبر ما ( ص ) خاتم پيغمبران است ؛ يعنى بعد از او پيغمبرى ديگر نباشد ، زيرا كه كلام خداى تعالى دلالت مىكند . و شريعت او ناسخ‌كننده و باطل سازندهء جميع شريعتهاست .

فصل چهارم : « 1 » در امامت

فصل چهارم : « 1 » در امامت

بدان كه خداى تعالى امر كرده است رسول خود را كه خليفه گرداند بعد از خود كسى را كه حافظ دين او باشد و اجراى احكام كند ؛ يعنى حكمهاى خداى تعالى را در ميان خلق روان گرداند . و بايد كه آن شخص نيز ، چون پيغمبر ( ص ) معصوم باشد از هر گناه . و فرموده كه تخصيص كند اين خلافت را به امير المؤمنين على بن ابى طالب ( ع ) در روز غدير خم و غير آن . و همچنين از اولاد او باشند ، واحدا بعد واحد ؛ يعنى يكى بعد يكى - صلوات اللّه عليهم اجمعين - . و دليل عقلى و نقلى از كتاب ؛ يعنى از قرآن ، و سنت ؛ يعنى حديث پيغمبر ( ص ) ، كه دلالت مىكند بر آنكه امير المؤمنين على ( ع ) خليفهء رسول و امام است نه غير او بسيار است ، از آن جمله :

1 . آيه صدقه است به خاتم كه : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ » « 2 » ؛ يعنى بدرستى كه ولى شما خداست ، و رسول و آنهايى كه به پاى مىدارند نماز را ، و زكات مىدهند و حال آنكه ايشان ركوع‌كننده‌اند .

( 1 ) . اصل : 4 . ( 2 ) . مائده / 55 .