أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٧

6 - فهرست اشعار فارسى

گر وصل منت بايد اى پير مرقّع‌پوش * هم خرقه بسوزانى هم قبله بگردانى « 1 »

( ص 248 )

دردى است درين دلم نهانى * كان درد مرا دوا تو دانى

چون مرهم بيدلان تو سازى * در درد دلم فرونمانى

يا ربّ به درِ كه باز گردم * گر تو ز درِ خودم برانى

گر پاى سگى درِ تو كوبد * دانم كه تو ضايعش نمانى

از من گنه آيد و من اينم * وز تو كرم آيد و تو آنى

گفتم ار نىّ و نيست گشتم * از بيم جواب لن‌ترانى « 2 »

( ص 201 )

تو كه يك روز پراگنده نبودست دلت * صورت حال پراگنده‌دلان كى دانى

( ص 226 )

آنى كه دل و ديده ترا دارد دوست * ور نى تو چنان خوب نى اى مىدانى

( سيف الدين باخرزى ، 210 )

با ما چو به دير آئى محراب دگر گيرى * وز دفتر عشق ما سطرى دو سه برخوانى « 3 »

( 247 )

بىخويش و تبار و بىقرينم كردى * با فاقه و فقر همنشينم كردى

اين مرتبهء مقرّبان درِ تست * يا ربّ به چه خدمت اين‌چنينم كردى

( سيف الدين باخرزى ، 270 )

( 1 ) - اين بيت از غزل عطارست به مطلع زير كه در صفحهء 606 چاپ دكتر تقى تفضلى تهران ، 1341 ) آمده است : ترسا بچهء لولى همچون بت روحانى * سر مست برون آمد از دير به نادانى ( 2 ) - اين غزل از عطار نيشابورى است و در چاپ دكتر تقى تفضلى ( تهران ، 1341 ) چنين ضبط شده است : دردى است درين دلم نهانى * كان درد مرا دوا تو دانى تو مرهم درد بيدلانى * دانم كه مرا چنين نمانى من بندهء بىكس ضعيفم * تو يار كسان بىكسانى گر مورچه‌اى در تو كوبد * آنى تو كه ضايعش نمانى از من گنه آيد و من اينم * وز تو كرم آيد و تو آنى يا رب به در كه باز گردم * گر تو ز در خودم برانى از خواندن و راندم چه باك است * خواه اين كن و خواه آن ، تو دانى گويم ارنى و زار گريم * ترسم ز جواب لن‌ترانى پيرى بشنيد و جان به حق داد * « عطار » سخن مگو كه جانى ( ص 606 ) ( 3 ) - بيتى است از غزل عطار كه مطلعش در حاشيهء شماره يك نقل شد و در چاپ تفضلى بجاى « چو » « تو » است .