أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٤

باب اول در بيان خاصيّت اربعينيّه كه صوفيان مىنشينند و حكمتى كه درين عدد چهل است

جبلّت ترابى كه مبعّد بنده است عن اللّه تعالى منكشف مىشود تا در چهل روز كامل ايّام خلوت آن چهل طبقهء حجاب روز تخمير را كشف كند .

و نشان تأثير اربعينيّه در سالك و علامت صدق او در خلوت و نشان آنك درين اربعينيّه به شرائط اخلاص وفا كرده است آن است كه چون از خلوت اربعينيّه بيرون آيد بيش به دنيا رغبت نكند و زهد نمايد و از دار غرور دور شود و به دار الخلود باز گردد . جهت آنك ترك دنيا از ضرورت و لوازم ظهور حكمت است در دل .

و هر كه به دنيا رغبت نمايد و زهد نكند علامت آن باشد كه در خلوت بر هيچ حكمتى ظفر نيافته است و هيچ حاصل نكرده .

و هر كه را بعد از اربعينيّه در باطن حكمت الهى پديد نيايد از آن باشد كه شرائط خلوت او به خلل بوده است و اخلاص به جاى نياورده است ، و هر كه اخلاص به جاى نيارد خداى را عبادت نكرده است جهت آنك خداى عبادت بىاخلاص را قبول نمىكند ، قال اللّه تعالى :

« وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ » .

شبلى مريدى را وصيّت مىكرد گفت تنهائى و خلوت را ملازم شو ، نام خود را از ميان قوم پاك كن ، روى به ديوار آر تا آنگاه كه بميرى .

يحيى معاذ مىگويد كه وحدت آرزوى صدّيقان است . هر كه را داعيهء خلوت از باطن منبعث شود و نفس او درين باب مساعدت كند و ميل نمايد و او را به خلوت كشاند دليل كمال استعداد او باشد .

و حديث صحيح است كه پيش از نبوّت رسول اللّه عليه السّلم خلوت را دوست داشتى و زواده برگرفتى و به غار حرا رفتى و شبهاى بسيار آنجا خلوت گزيدى و باز پيش خديجه آمدى و زواده گرفتى و باز رفتى تا آنگاه كه جبريل برو پيدا شد و وحى آورد كه : « اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ . خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ . »

و مشايخ طريقت قدّس اللّه ارواحهم خلوت را ازين اصول آيات و احاديث « 1 » گرفته‌اند و مريدان و طالبان را اين راه را اختيار كرده .

( 1 ) - اصل : احاديث .