أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٩

من الرّخصة

مشايخ فرموده‌اند : « من شقّ عليه ركوب الاهوال لم يرتق الى معالى الاحوال ، و من لم يرتق معالى الاحوال لم يبلغ مراتب الرّجال » ، و خداى تعالى مىفرمايد : « وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً » .

و هر كس كه ازين سه اصل كه گفتيم يا يكى ازين سه اصل يا از بعضى ازين سه اجتناب نمايد و همه را به جاى نيارد از درجهء رخصت هم فروافتاده باشد و آداب صوفيّه را ترك كرده و از مذهب طريقت مفارقت نموده و دور افتاده . نان و خرقهء اين قوم و اوقات ايشان برو حرام باشد و بر جماعت صوفيان واجب گردد كه ازو مفارقت نمايند و او را دور و مخذول كنند و هجران او گزينند و از وى گريزند يا او را از خود گريزانند .

و هر كس از فقرا و اهل تصوّف كه با اين طايفه مداهنه كند يا در بعضى مسامحت كند او نيز در عار شريك ايشان باشد و همچو ايشان گردد و هيچ عذرى نباشدش كه خداى تعالى مىفرمايد : « وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ » .

اللّهم اجعلنا من الصّادقين و الحقنا بالمتحقّقين بمنّك وجودك .