أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٣

من الرّخصة

آيت را فرستاد كه : « ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوها قائِمَةً عَلى أُصُولِها فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِيُخْزِيَ الْفاسِقِينَ » .

و منها : در مصالح كذب گفتن اجازت و رخصت است .

و ادب آن است كه مراد و نيّت او اصلاح و اظهار حقّ باشد ، چنانك خداى تعالى در قصّهء ابراهيم فرموده است : « بل فعله كبيرهم هذا . »

و در قصّهء داود عليه السّلم فرموده است : « انّ هذا اخى له تسع و تسعون نعجة ولى نعجة واحدة . »

و منها : به زيارت عجايز رفتن شايد .

امّا ادب آن است كه نيّت و قصد او تقرّب و زيارت باشد ، الى اللّه عزّ و جلّ ، و دعا و بركة طلب كردن .

ابو بكر رضى اللّه عنه ياران را گفت برخيزيت تا به زيارت امّ ايمن رويم ، چنانك رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم به زيارت او مىرفت .

و منها : تكلّف كردن ابناى دنيا را و بزرگان وقت و سلاطين را و به جهت ايشان قيام كردن و به روى خوش بر ايشان اقبال كردن رخصت است .

و ادب اين باب آن است كه بر دنياى ايشان از مال و جاه هيچ طمع ندارد .

به حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم در مىآمدند . ايشان را اكرام و تبجيل مىنمودند و مجالسهء حسنه مىكرد و مىفرمود كه : « اذا اتاكم كريم قوم فاكرموه . »

و منها : گريستن در مصائب رخصت است .

لكن ادب او آن است كه نوحه ندارد و آواز بلند نكند .

و رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم در وفات ابراهيم گريست و فرمود كه : « انّ العين لتدمع و انّ القلب ليحزن و لا نقول ما يسخط الربّ و انّا بفراقك يا ابراهيم لمحزونون . »