أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٩

من الرّخصة

بر رسول اللّه عليه السّلم دشوار و سخت آمد . خداى تعالى اين آيت را فرستاد : « قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ غَضِبَ عَلَيْهِ » . پس رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم ايشان را به اين لفظ خطاب كرد : « يا اخوان القردة . »

و منها : طاعت و عبادت را اظهار كردن رخصت است .

و لكن شرط او آن است كه جهت آن كند تا مريدان در آن باب به او اقتدا كنند و تأديب يابند و به قبول و ردّ خلق التفاتش نبود .

و رسول اللّه را پرسيدند كه قرآن را بلند و آشكارا خوانيم يا پنهان و پوشيده ؟ فرمود كه : « ان تبدوا الصدقات فنعمّا هي . »

و اين بحث و خلاف در نوافل و فضائل عبادات است . امّا فرائض بىخلاف ظاهر كردن اولى است .

و من الرخصة : به جهت نزهت و تفرّج از خانه بيرون آمدن و به صحرا و باغ رفتن رخصت است .

و ادب آن است كه جائى رود كه از انواع منكرات خالى باشد تا در فتنه و بلائى نيفتد كه ازالت آن از خواطر اصحاب نتوان كردن .

و رسول اللّه را صلّى اللّه عليه و سلّم خوش آمدى كه در سبزه و آب روان نظر كردى .

و منها : به مجلسى حاضر شدن كه درو انواع سخنان رود رخصت است .

و شرط آن است كه هر چيزى كه منكر باشد استماع نكند .

جابر رضى اللّه عنه مىگويد زيادت از صد بار با رسول اللّه نشسته‌ام كه صحابه در آن مجالس گاهى اشعار انشاد كردندى و گاهى از امور جاهليّت باز گفتندى و رسول اللّه خاموش بودى و ناگاهى نيز با ايشان تبسّم كردى .

و منها : اطعمهء طيّبهء لطيف پاك خوردن رخصت است .

و درين باب ادب آن است كه آن را عادت نسازد ، بلك وقتى خورد كه پيشتر از اين فاقه