أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٧

فصّ آداب الصّوفيّة وقت البلاء

فصّ آداب الصّوفيّة وقت البلاء

فصّ آداب الصّوفيّة وقت البلاء

خداى تعالى مىفرمايد : « وَ فَتَنَّاكَ فُتُوناً » ، يعنى ما تو را در آسياى بلا خرد و شكسته گردانيديم تا تو چنين صافى و نقى گشتى .

و رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم مىفرمايد : « ان اللّه ادّخر البلاء لاوليائه ، كما ادّخر الشّهادة لاحبّائه » ، و ديگر مىفرمايد : « نحن معاشر الانبياء اكثر النّاس بلاء ، ثمّ الامثل فالامثل » .

و در حديث است كه دوست‌ترين « 1 » بندگان « 2 » الى اللّه تعالى جوانان عابد است ، و آن كس كه در بلا صابر باشد ، و فقيرى كه با نشاط باشد .

و در حديث است كه خداى تعالى بنده را در بلا چنان تعهّد كند كه پدر مشفق فرزند خود را تعهّد كند و از آن بهتر و والاتر .

و ادب آن است كه در بلا جزع و شكايت نكند و ملاحظهء ثمرهء بلا كند و آنچ خداى تعالى صابران را آماده كرده است درين آيت كه : « إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ » . هر كه بلا را از بلادهنده بيند به رؤيت مبلى چنان مشغول گردد و از بلا غايب شود كه مرارت بلا و صعوبت او را درك نكند ، قال اللّه تعالى : ف « اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنا » .

زنان مصر در وقت ديدن يوسف از خود چنان غايب شدند كه دست بريدن خود را در نيافتند . قال اللّه تعالى : « فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَ قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ » .

آنها كه خواصّ و اهل اختصاص‌اند وعيد خداى تعالى ايشان را همچو وعدهء نعيم است و عذاب او عذب است ، جهت آنك ايشان در بلا مشاهدهء مبلى و در عذاب مشاهدهء معذّب مىكنند .

الم و عقوبت بلا و عذاب در جنب راحت و لذّت مشاهده هيچ وزن ندارد .

( 1 ) - ( - دوست‌ترين ) . ( 2 ) - اصل : بندگان .