أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٢١٠

و من آداب الصّوفيّة

آن را كه ميان بسته به زنّار نبو * او را به ميان عاشقان كار نبو

ابو القاسم « 1 » كسى به خدمت شيخ فرستاد كه اين چگونه روا باشد كه اين چنين سخنى گويند و تو آن را استماع كنى ؟ شيخ گفت ابو القاسم « 1 » را بگوئيت كه ما ازين بيت الفاظ نمىشنويم ، همه اسرار حقايق مىشنويم !

و هم شيخ گفته است كه مغنّى را در سماع احسنت و آفرين نشايد گفتن ، و بيت او را نشايد راست كردن . به دل مستقيم بايد شنيدن .

امّا بعضى گفته‌اند كه تحسين شايد كردن ، جهت آنك به حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم نابغه شعر انشاد كرد . به اين بيت رسيد كه :

و لا خير فى حلم اذا لم يكن له * بوادر تحمى صفوة ان تكدّرا

و لا خير فى امر اذا لم يكن له * حكيم اذا ما اورد الامر اصدرا

رسول اللّه او را فرمود احسنت ! يا « ابا ليلى لا يفضض اللّه فاك » ، و به سبب اين دعا او زيادت از صد سال عمر يافت .

حكايت در حضرت شيخ العالم سيف الدين باخرزى رضوان اللّه و سلامه عليه اين آيت را برخواندند كه : « وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي » . شيخ فرمود :

بيت

آنى كه دل و ديده ترا دارد دوست * ور نى تو چنان خوب نه‌اى من دانى

وقتى ديگر شيخ اين آيت را شنيد كه : « وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ » . فرمود :

بيت

اى به حسن آفت جهان كه تواى « 2 » * كه شناسد ترا چنان كه تواى « 3 »

وقتى ديگر شيخ اين آيت را شنيد كه : « مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ » . فرمود :

( 1 ) - اصل : ابو القسم . ( 2 ) - اصل : توييى . ( 3 ) - اصل : توى .