أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ١٦٦

فصّ آداب السّفر

دعاى مأثور را بخواند : « اللّهم انّى اعوذ بك من وعثاء السّفر و كآبة المنقلب و سوء المنظر فى الاهل و المال و الولد و الاصحاب . »

و به در هر شهرى كه رسد و خواهد تا آنجا مقام كند بر مرده و زنده سلام كند و اشارت كند و بگويد : « السّلام عليك يا اهل المدينة من الاحياء و الاموات » و از قرآن آنچ داند و تواند بر خواند و به ايشان هديه فرستد و تكبير گويد و به اين نيّت به شهر درآيد كه به زنده و مرده تبرّك جويد و زيارت همه را دريابد كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم فرمود كه مردى از مكان خود بيرون آمد و به ديدن برادر دينى مىرفت كه فى اللّه را كه با او دوستى مىداشت .

خداى تعالى فرشته‌اى بر سر راه او فرستاد تا ازو پرسيد كه كجا مىروى ؟

گفت به زيارت فلان كس .

0 ن فرشته از وى پرسيد كه با او قرابتى دارى ؟

گفت نه !

پرسيد كه او بر تو حقّ نعمتى دارد كه به اداى شكر آن مىروى ؟

گفت نه !

فرشته گفت پس از بهر چه به ديدن او مىروى ؟

گفت من او را فى اللّه تعالى دوست مىدارم .

آن فرشته گفت من رسول خداىام به تو كه خداى تعالى تو را دوست مىدارد به اين سبب كه تو آن بندهء او را دوست مىدارى بىغرضى .