أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ١٦٢
فصّ آداب السّفر
طرف زاويه‌بند بر كتف راست او شود و يك طرف در زيربغل چپ او ، مثل آنك حاجيان احرام حجّ مىبندند .
و چون وداع اصحاب كرد عصا به دست راست گيرد و ابريق به دست چپ گيرد و پاره‌اى برود و باز روى به اصحاب كند و سر فروآرد و چند كرّت چنين كند تا آنگاه كه از چشم او ناپيدا شوند ، خاصّه كه شيخ او حاضر باشد يا شيخى صاحب همّت حاضر باشد .
و مسافر بايد كه رفيق هم دم « 1 » هم ارادت طلب كند تا در راه در كار دين او را معين و مدد باشد .
و در سفر و حضر بايد كه از چهار چيز خالى نباشد : مسواك و شانه و ناخن‌گير و سرمه‌دان .
و پيوسته بايد به وضو باشد و ميان را بسته و آستينها را بر زده دارد تا چست و چابك باشد .
ابو سعيد خدرى رضى اللّه عنه مىفرمايد كه رسول صلّى اللّه عليه و سلّم حجّ گزارد و اصحاب رسول اللّه از مدينه تا مكّه پياده بودند . رسول اللّه ايشان را فرمود : « اربطوا على اوساطكم بازركم و مشينا خلط الهرولة . »
و چون بر بالا و نشيب برآيد و فرود آيد تكبير گويد و در راه درويزه نكند الّا آنك ضرورت باشد .
و آداب ظاهر را لا بدّ محافظت كند و هر كه آداب نداند صحبت را نشايد ، و آداب باطن خود كارى بزرگ است و اگر خواهد تا به آن برسد مجاهدت و رياضت بايد كردن تا در باطن او چيزى ظاهر گردد ، و اللّه اعلم بالحقايق .
و اگر بر مركب نشيند بگويد : « سبحان الّذى سخّر لنا هذا و ما كنّا له مقرنين ، بسم اللّه و اللّه اكبر ، توكّلت على اللّه و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم اللّهم انت الحامل على الظهر و انت المستعان على الامور . »
و سنّت آن است كه از منازل بامداد روانه شود ، و ابتداى سفر روز پنج شنبه كند كه كعب بن مالك رضى اللّه عنه روايت مىكند كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم بيشتر كه به سفر
( 1 ) - ( - همدم ) .