أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ١١٣

فصّ آداب الصّحبة مع كلّ طائفة

« قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ » ، و قال اللّه تعالى : « وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ » .

مردى شعبى را دشنام [ و ] فحش داد . شعبى گفت اگر صادقى « غفر اللّه لك » و اگر كاذبى هم « غفر اللّه لك . »

و تا توانى از صحبت بدان دور باش كه صحبت ايشان خطر است و اگر گوئى كه من چنانم كه مرا تفاوت نكند از غايت غرور تست .

شعر

با بدان كم نشين كه صحبت بد * گرچه پاكى تو را پليد كند

آفتابى بدان بزرگى را * پارهء ابر ناپديد كند

هر كه با بدان نشيند همچنا [ ن ] است كه در دريا نشيند ، اگر چه در آخر از غرق و تلف خلاص يابد دل او دايم از حذر خلاص نيابد .

و گفته‌اند اكمل سعادت و رشاد آن است كه آزاد مرد نفس خود را از ناكسان صيانت كند . هر كه با يار بد نشيند عاقبت سلامت نيابد ، و هر كه بجاى بد درآيد از تهمت خلاص نيابد .

و گفته‌اند هر كه را خواهى تا بشناسى در همنشين « 1 » او نظر كن تا اختلاط او با كيست ، او را از آن قوم دان .

رسول اللّه بر قومى بايستاد و گفت شما را خبر دهم كه بهتر شما كيست و بدتر شما كدام است ؟ بهترين شما آن كس است كه ازو خير اميد داريد و از شرّ او ايمن باشيد ، و بدترين شما آن كس است كه به خير او اميد نداريد و از شرّ او ايمن نباشيد .

و صحبت جوانان خردسال مكروه است كه در آنجا آفت بسيار است . و اگر به صحبت ايشان مبتلا گردد بايد كه به شرط سلامت صحبت دارد و دل و جوارح خود را از ايشان محفوظ دارد و ايشان را بر رياضت و ادب و ترك انبساط حامل گردد .

( 1 ) - ( - همنشين ) .