أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٩٣

فصّ آداب المريدين و شرائطهم و ما يجب عليهم فى خدمة الشيوخ

با نفس خود باقى نباشد و به او نگرانى ننمايد و نفس را خاصّ به شيخ تسليم دارد و به‌هيچ‌وجه امكان ندارد كه راحت به نفس خود راه دهد يا از كسى رفق و مدخل جويد يا طمعى دارد .

و سخن جامع آن است كه به هيچ امرى متصرّف نشود و به هيچ چيز ساكن نگردد ، الّا به امر شيخ .

سهل بن عبد اللّه تسترى قدّس اللّه روحه شبى مريدى مبتدى را فرمود كه به فلان موضع برو . جمع اصحاب گفتند كه شيخا او خردسال است و شب تاريك است و درين راه شيران‌اند .

او بترسد و تنها نتواند رفتن . شيخ فرمود : « اصحابنا لا يخافون الأسد » ، مريدان ما از شير نترسند .

از بهر آنك اول قدم ارادت آن است كه از سر جان برخيزد و هر كه ترك جان گفت از شير و غيره نترسد ، و اللّه الموفّق و المستعان .