أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٥٢

فصّ مقامات الصّوفيّة

باز مقام صدق است ، و صدق آن است كه سرّ با علانيه راست باشد .

باز مقام تصبّر است - يعنى خود را به تكلّف و رنج بر صبر داشتن ، و تصبّر آن است كه نفس خود را در مكاره متحمّل دارى و تلخيهاى مجاهده و ناكامى و مذلّت را تجرّع كنى ، و اين آخر مقامات مريدان است .

باز مقام يازدهم مقام صبر است ، و صبر آن است كه ترك شكايت گيرى .

باز مقام رضاست ، و رضا آن باشد كه از بلا لذّت يا بى چنانك از نعمت مىيابى .

باز مقام اخلاص است ، و اخلاص آن باشد كه خلق را از ميان معاملهء خود با حقّ دور كنى .

باز مقام توكّل است ، و توكّل آن است كه طمع خود را از غير خداى زائل گردانى و اعتماد بر خداى كنى .