أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٤٣
فص آدابهم فى فروع الدين و احكامه و بيان مذهبهم
فص آدابهم فى فروع الدين و احكامه و بيان مذهبهم
فص آدابهم فى فروع الدين و احكامه و بيان مذهبهم
هر چه در شرع بر وى واجب است از طاعات و عبادات و دانستن حلال و حرام در آن كارى و شغلى كه او مباشر آن است ، احكام اين جمله را دانستن به اتّفاق مشايخ بر مريد واجب است تا عمل او موافق علم افتد .
گفتهاند كه علم بىعمل عقيم باشد ، يعنى نه ثمرهاى و فايدهاى ندهد . و عمل بىعلم بيمار باشد ، صحيح نباشد . قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم « طلب العلم فريضة على كلّ مسلم و مسلمه » ، انّما معناه طلب علم ما لا يسع جهله من علم التوحيد و اصول الامر و النهى و الفرق بين الحلال و الحرام اذ لا غاية لسائر العلوم بعد ذلك .
و از مذاهب مجتهدان اين امّت ، مشايخ صوفيّه مذهب اصحاب حديث را اختيار كردهاند و اختلاف علما و اقاويل مجتهدان را انكار نكردهاند كه رسول خداى صلّى اللّه عليه و سلّم فرموده است : « اختلاف العلماء رحمة . »
از بعضى مشايخ پرسيدند كه اين علما كه اختلاف ايشان رحمت است كداماند ؟
فرمود كه « هم المعتصمون بكتاب اللّه ، المجاهدون فى متابعة رسول اللّه ، المقتدون بالصحابة . »
و اين طايفهء علماى دين سه صنفاند : اوّل اصحاب حديثاند ، دوم فقهااند ، سوم علماى صوفيّهاند .
اما اصحاب حديث كسانىاند كه به ظاهر حديث رسول تعلّق [ دارند ] و عمل مىكنند و بنياد دين نيز بر حديث رسول است . خداى تعالى مىفرمايد : « وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا » . و اصحاب حديث نگاه دارندگان و نگاهبانان ديناند و شغل ايشان سماع احاديث و نقل كردن و جمع كردن آن است و صحيح را از سقيم تمييز كردن .