أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — الصفحة ٤١

تحقيق الوان خرقه

به اصل خود بازرسد و به وطن خود باز گردد عصاى اقامت بنهد و سفر باقى نماند و در راحت ابدى افتد .

اكنون امانت هستى وجود تست و صاحب امانت و اهل آن خداست كه هستى و بقا او راست و بس ، و حكم اين كه « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها » و جهد آن كن كه تا امانت و هستى موهوم را به سلامت و طيّب و طاهر و مطهر بازرسانى ، ان شاء اللّه .

و بدانك مقام جمال كه مقام عيسوى است عليه السّلم از مقام تجليّات اسماى رحمن « 1 » است ، مانند اسم جميل و منعم و محسن و آنچ جارى مجراى آن است .

و مقام جلال كه مقام موسوى است عليه السّلم از معانى تجليّات اسماى جبروت است ، مانند اسم قهّار و جبّار و منتقم و آنچ جارى مجراى آن است .

و مقام كمال كه مقام محمّد است صلّى اللّه عليه و سلّم و جامع جمال و جلال است از معانى تجليّات اسماى ذات است ، مانند اسم اللّه و رحمن و رحيم و ربّ و ملك و آنچ جارى مجراى آن است .

و از تقابل اين دو اسم عزيز خدا [ ى ] تعالى دو مقام اين دو بندهء كريم موسى و عيسى عليهما السّلم و فعل ايشان هر دو متقابل يكدگر افتاد تا ازين مقام جمال عيسى عليه السّلم قوم خود را گفت : « قابل السيّئة بالحسنة فمن لطمك على خدّك فاود له الخدّ الآخر و من اخذ ردائك فزده قميصك و من سخّرك ميلا فامض معه ميلين » . و دايما عيسى عليه السّلم بسّام و بشّاش و هشّاش بودى تا يحيى عليه السّلم او را گفت اى عيسى چنان تبسّم مىكنى كه گوئيا از خداى ايمن گشته‌اى .

عيسى او را گفت اى يحيى تو چنان مىگريى كه گوئيا از خداى نااميد « 2 » گشته‌اى .

و از مقام جلال ، موسى قوم خود را گفت : « يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ » و به اين سخن موسى در يك موقف هفتاد هزار كس كشته شد كه پسر پدر خود را مىكشت و پدر پسر خود را .

اما پيغامبر ما محمّد صلّى اللّه عليه و سلّم صاحب كمال بود و جامع هر دو مقام بود . فكان « أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ » فى رحمته لهم « وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً » . پس صفت محمّد صلّى اللّه عليه و سلّم

( 1 ) - اصل : رحمون . ( 2 ) - اصل : نااميدى .