تفسير خلاصه منهج الصادقين ( خلاصة المنهج ) ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٣٣٢

سورة هود عليه السّلام

بعد از ملاقات بآنحضرت منشاء اين از او پرسيد فرمود كه نشنيدهء كه حق تعالى در قصه هود ميفرمايد كه وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ و در قصه نوح و يمددكم باموال و بنين القصه چون قوم اين نصيحت را از هود بشنيدند .

قالُوا يا هُودُ ما جِئْتَنا بِبَيِّنَةٍ گفتند اى هود نياوردى بما حجتى كه دلالت كند بر صحت دعوى تو - هود با آنكه معجزات بديشان نموده بود اما ايشان به جهت بسيارى عناد آن را به حساب نميگرفتند و انكار مينمودند همچنانكه پيغمبر ما را ميگفتند كه « لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ » * . . . وَ ما نَحْنُ بِتارِكِي آلِهَتِنا عَنْ قَوْلِكَ و ما نيستيم ترك كنندگان عبادت خدايان خود از گفتار تو همين كه گوئى خداى را پرستيد و ترك الهه خود گيريد وَ ما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ و ما نيستيم ترا گروندگان به آنچه ميگوئى .

إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَراكَ بَعْضُ آلِهَتِنا بِسُوءٍ نميگوئيم مادر شأن تو مگر آنكه رساننده‌اند به تو برخى از خدايان ما برنجى و گزندى و علتى مراد جنونست يعنى چون تو مذمت الههء ما ميكنى و دشنام ميدهى ايشان تو را ديوانه ساخته و به جهت اين سخنانى كه بطريق عقلست شنوده نميشود قالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَ اشْهَدُوا گفت هود بدرستيكه من گواه ميگيرم خداى را و شما نيز گواه باشيد أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ بر آنكه من بيزارم از آنچه شما انباز ميگيريد بدون خداى يعنى در عبادت او ديگرى را شريك ميسازيد .

مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعاً پس كيد كنيد به من همه يعنى مجتمع شويد بر كيد رسانيدن به من مراد آنست كه شما و خدايان شما در هلاك من اتفاق كنيد ثُمَّ لا تُنْظِرُونِ پس مرا مهلت مدهيد بلكه بهر چه خواهيد در قصد من بكنيد كه من از آن باكى ندارم و بحمايت عصمت الهى از مضرت شما نه‌انديشم و اين از جمله معجزات هود عليه السّلام بود كه تن تنها در برابر جمعى كثير از جباران اهل سطوت و شوكت كه همه به خون او تشنه بودند اين همه مبالغه فرمود كه جمع شويد و اتفاق كنيد و در هلاكت من بىمهلت سعى نمائيد و ايشان با وجود شدت و اختيار از رسانيدن اندك ضررى به دو عاجز شدند و چون هود عليه السّلام بكرم الهى وثوق تمام داشت گفت .

إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمْ بدرستيكه من توكل كردم بر خداى كه پروردگار من و شما است و مهم خود را به او بازگذاشتم ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها هيچ جنبندهء نيست مگر كه خداى فراگيرنده است موى پيشانى او را اين تمثيلست براى مالكيت و قادريت او سبحانه بر