تفسير خلاصه منهج الصادقين ( خلاصة المنهج ) ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ١٣٦
سوره الاعراف
بينيد خداى را كه علم او تعلق گيرد بوقت رحمت و راحت و دولت كه چگونه عمل كنيد و چه چيز بجاى ميآريد از كفر و شرك و اطاعت و معصيت تا شما را فرا خور آن جزا دهد پس بيان مقدمات هلاك دشمنان مىكند بقوله .
وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ و هر آينه گرفتيم تابعان فرعون را بقحط و تنگى و خشك سالى وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ و بنقصان بعضى از ميوهاى ايشان لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ شايد ايشان پند گيرند كه اين به جهت كفر و شآمت معاصى ايشانست و از آن باز گردند و انقياد اوامر الهى كنند ايشان متنبه نشدند .
فَإِذا جاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ پس چون آمد بديشان نيكوئى از فراخى و ارزانى قالُوا لَنا هذِهِ ميگفتند براى ماست اين نيكوئى و ما مستحق آنيم وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ و اگر رسيدى بديشان بدى چون قحط و بلا يَطَّيَّرُوا بِمُوسى وَ مَنْ مَعَهُ فال بد ميگرفتند بموسى و آنان كه باوى بودند از مؤمنان و مىگفتند اين رنج و محنت بشآمت ايشان بما ميرسد حق تعالى جميع اين گفتار را بايشان رد كرد و گفت أَلا آگاه باشيد كه آنچه بموسى حواله كرده‌اند و گفته‌اند كه از شآمت وى است چنان نيست إِنَّما طائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ جز اين نيست كه سبب خير و شر ايشان نزد خدايست و آن اعمال بد ايشان است كه كرام الكاتين نوشته‌اند و به حضرت او عرض كرده و شآمت آن عملها بايشان رسيده نه بسبب شآمت موسى وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ و ليكن بيشتر مردمان نميدانند كه آنچه بديشان ميرسد از مكاره و اهوال در دنيا و آخرت بواسطهء شومى ايشانست .
وَ قالُوا مَهْما تَأْتِنا بِهِ و گفتند فرعونيان اى موسى باز ايست از آنچه ميگوئى و دعوى ميكنى هر گاه كه به يارى و هر چيز كه آورى بما مِنْ آيَةٍ از نشانه كه زعم تو آنست كه معجزه تست مثل قحط و مرض و امثال آن لِتَسْحَرَنا بِها تا سحر كنى ما را به آن فَما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ پس نيستيم ما مر تو را گروندگان و باور دارندگان چون قبطيان عناد را بسر حد اطناب كشيدند .
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ پس فرستاديم بر ايشان طوفان را و آن هر چيزى است كه طوف كند بر مواضع و اماكن و همه آن را فراگيرد چون باران و سيل گويند مراد به آن آبله است و يا طاعون وَ الْجَرادَ و فرستاديم ملخ پرنده را وَ الْقُمَّلَ و ملخ پياده يا سبوسه يا بچهاى ملخ پس از روئيدن بالهاى ايشان وَ الضَّفادِعَ بزع بجامهاى خواب ايشان در ميآمدند و در طعامهاى