خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٤
( تفسير ادبى و عرفانى )
و بخشنده است « 1 » .
208 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ . اى كسانى كه ايمان آورديد ، همگى داخل در صلح و آشتى باهم شويد و در پى گامهاى ديو مرويد كه او براى شما دشمنى آشكار است .
209 - فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْكُمُ الْبَيِّناتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ . اگر شما را زلّت افتد كه بعد از آن پيغامهاى روشن كه بشما رسيد ! پاى از جاى بشود در آن صورت بدانيد كه خدا توانا و دانا است ( در دادن كيفر ! ) .
210 - هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِكَةُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ . مشركان كه از ايمان بازايستند ، چشم نمىدارند جز آنكه خداى روز رستاخيز در تكه‌ها از ابر به ايشان آيد و همچنين فرشتگان آيند و كار برگذارند ! و هركس را سزاى عمل دهند و ( بدانكه ) بازگشت همه كارها بسوى خدا است .
211 - سَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ كَمْ آتَيْناهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ وَ مَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ . از فرزندان اسرائيل بپرس كه چه قدر نشانهاى روشن به آنها داديم ! و هركس نعمت خدا را پس از رسيدن به آن ، تبديل نمايد ، بداند كه خداوند سخت سزادهنده است .
212 - زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ . براى كافران زندگانى دنيا را زيبا و خوش‌آيند ساختند ! و آنان مؤمنان را سخريّه مىكنند و به آنها مىخندند درحالىكه پرهيزكاران در روز رستاخيز برتر از ايشانند و خداوند به هر كس كه بخواهد روزى بىشمار دهد .
( تفسير ادبى و عرفانى )
( تفسير ادبى و عرفانى )
207 - وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ . . آيه . آنجا كه عنايت است پيروزى را چه نهايت است ؟
فضل خدا نهانى نيست و بر كار او چون و چرائى نه و معرفت او جز عطائى نيست ! بو جهل قرشى و بو طالب هاشمى در آتش جدائى و دورى سوختند و ذرّه‌اى معرفت از ايشان دريغ داشتند و طليعهء معرفت باستقبال صهيب و بلال به روم و حبشه فرستادند و قرآن مجيد را جلوه‌گاه ايشان كردند كه اين ( آيه ) باشد و گروه ديگر را به آيه‌اى ديگر ياد كرد كه آيهء وَ مِنَ
( 1 ) مفسران نوشته‌اند كه اين آيه دربارهء على ( ع ) پسر ابى طالب نازل شده آنگاه كه پيغمبر از مكه هجرت فرمود و على را بجاى خود خوابانيد و خداوند به جبرئيل و ميكائيل فرمود : من شما را باهم برادر ساختم و عمر يكى از شما را درازتر از ديگرى قرار دادم ، اكنون شما زندگى را به برادرى برترى مىدهيد ؟ هر دو گفتند بلى ! زندگى را بر برادرى برترى مىدهم ! خداوند فرمود : آيا شما نمىخواهيد مانند على پسر ابى طالب باشيد كه برادرى را بر زندگى رجحان داد و جان خود را ايثار به زنده ماندن محمد كرد ؟ اكنون هر دو شما برويد در زمين و او را از آسيب دشمنان ايمن داريد ! نوشته‌اند : جبرئيل بالاى سر على نشست و ميكائيل پائين پاى او ! و هر دو گفتند : اى على آفرين و بركت بر تو باد كه چنين ايثار به نفس كردى ، آنگاه اين آيه نازل شد كه : برخى مردم هستند كه براى خشنودى خداوند دنيا را مىفروشند و جان خود را نثار مىكنند !