تاريخ هند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠

2 اثر فرهنگ آريايى

توانستند از طوفان بزرگ جان سالم به‌در ببرند . مانو نه پسر داشت .

بزرگ‌ترين آنها هم ماده بود و هم نر ، بنابراين با اسم دوگانهء ايله « 1 » و ايلا « 2 » شناخته شد . از اين پسر دو دودمان سلطنتى پيدا شد : دودمان شمسى سورياومشه « 3 » از ايله و دودمان قمرى چندراومشه « 4 » از ايلا .

اين تاريخ اساطيرى است كه در پوراناها « 5 » و برهمنه‌ها « 6 » ثبت شده است . از قرار معلوم طوفان در هزاران سال پيش رخ داده بود . در پوراناها سرگذشت بازماندگان خاندان مانو تا روزگار شاهان حماسى - يعنى پهلوانان دو حماسهء مشهور رامايانه « 7 » و مهابهاراتا « 8 » - دنبال شده است و بعد هم به وقايع سلسله‌هاى روزگار تاريخى مىپردازد ( تاريخ سنتى تأليف مهابهاراتا سال 3102 ق . م است ) . رشتهء سلسله‌هاى سلطنتى قطع نمىشود و بر الگويى بنا شده كه از انديشه و دقت فراوان حكايت مىكند . اگر اين منبع مكتوب تنها پايه و ركن دربارهء اصل و تبار آغاز تاريخ هندوستان بود ، بحث و تحقيق در اين‌باره محدود مىشد . اما در اواخر سدهء هيجدهم و اوايل سدهء نوزدهم ميلادى نوع ديگرى از شواهد و قرائن تاريخى به‌دست آمد كه با روايات اساطيرى تضاد شديد داشت . مراد شواهد ناشى از تحقيقات زبان‌شناسى است كه دامنهء آن در سدهء نوزدهم هم در مغرب زمين و هم در ديگر محافل پژوهشى گسترش فراوان يافت . در هندوستان با نهايت شگفتى محققان اروپايى متوجه شدند زبان سانسكريت ، چه از نظر دستورى و چه از ديدگاه آوا و تلفظ ، با زبان‌هاى يونانى و لاتينى بستگى ، آن هم‌بستگى نزديك ، دارد .

فرضيهء زبان مشترك اقوام هند و اروپايى كه نياكان طوايف آريايى زبان بودند از اين‌جا پيدا شد . هندو - اروپائيان از دشت‌هاى اطراف درياى خزر و جنوب

( 1 ) . Ila ( 2 ) . Il ( 3 ) . Suryavamsha ( 4 ) . Chandravamsha ( 5 ) . Purana ( 6 ) . Brahmana ( 7 ) . Ramayana ( 8 ) . Mahabharata